شهر فرنگ

نگاه کن که سالها چطور از پی هم
سپید و نقره ای بر سرم باریده اند
دیگر زمانی برای فریاد برآوردن نیست
که آی چرا کسی نمی آید تا گره چشمهایم را باز کند ؟
اینک خود این دو نقطه ی سیاه را به آتش میکشم
تا کلمات منزوی را در سیلی از باران شور بخیسانم
و به بهار خواهم خندید
و به نظم رفت و آمد فصول
و به انتظار برای سبز شدن
چرا که از این پس ، با هر سپیده نورس
سبزه ای از آتش بر هفت سین هستی ام
خواهد روئید

*- ...

سامان || 11:59 PM

> ما اينيييم <

خونه

نامه پراكني

مـزاحـمدونـي

> از ما بهتران <

...

> آرشيو <

> و با حمايت ِ <

دمای کنونی تهران

شمار بازدید کنندگان