شهر فرنگ

2006-10-10T00:38:00.000+03:30

شايد شما نيز تيزر تبليغاتي خودروي سمند ساخته ي ابراهيم حاتمي كيا را پيش از نمايش فيلم بنام پدر در برخي سينماهاي تهران ديده باشيد ، نميدانم نظرتان در مورد آن چيست اما :

- هنری کیسینجر درباره ي شهرت جمله ي معروفی دارد ، وي می گوید: " شهرت یعنی وقتی در جمعي نشسته اید چیزی می گویید که کسی نمی تواند با آن حرف ارتباط برقرار کند ، در حالي كه شما واقعاً حرف بی ربطی زده اید اما مخاطبان از حرفتان و خود ِ شما ایراد نمی گیرند بلكه مشکل را به خودشان ربط می دهند."

- جف ریچاردز ، استاد تبلیغات در دانشگاه تگزاس نيز می گوید: " نتیجه ي خلاقیت ِ بدون استراتژی هنر است و خلاقیت بر پایه استراتژی تبلیغات را ايجاد ميكند ."

- پس هنرمندان لزوماً تبلیغاتچی خوبی نبايد باشند .

- نتيجه اينكه در جامعه اي كه هر كبابي و بقالي و جلوبندي سازي بر تابلوي مغازه اش ، نامش را به عنوان مدير مي نويسد ، تبليغاتچي شدن هر هنرمندي نيز امر عجيبي نيست . دليلش را هم ميتوان در سخن هنري كيسينجر يافت .

2006-10-05T04:11:00.000+03:30

به زودي با مطالبي مرتبط با مسائل روز راه اندازي خواهد شد

البته انشاء الله

2005-12-29T01:29:00.000+03:30

دیگر تلاش نمیکنم
تلاش نمیکنم رنج نکشم
تلاش نمیکنم تا دیگر نبینمت
دیگر حتی تلاش نمیکنم تا فراموشت کنم
تو را به عنوان حقیقتی انکار ناپذیر و دائمی دیدن شاید عاقلانه تر باشد از این خود فریبی که " آی ، من همه چیز را از یاد خواهم برد و ... " نه!!! چیزی که دائماً در برابرت رژه میرود را نمیتوان فراموش کرد ، هنوز پس از یک سال ، تازه و خون آلودی با این تفاوت که دیگر دردی نداری ، چیزی که مانده حسرت است و حسرت . و این منم که نمیدانم حسرت دردناکتر است یا درد .
گم شده ام ، در میان همه ی هیچ ها گم شده ام .
اما هنوز بارقه ی امیدی هست ، اینکه خدواند توان بخشیدنت را به من داد خود شاید نشانی از این باشد که خداوند هنوز مرا از یاد نبرده باشد . اینکه یک سال گذشت از آخرین شبی که زیر باران در انتظار آخر از سرما لرزیدم ، انتظاری که هرگز پایانی را بر آن نمیبینم .
و اینکه من هنوز زنده هستم و نه بیش از آن خود شاید تقدیری مقدر باشد که تو را تا همیشه ببینم ... ببینم و مرور کنم سالهای بی بخشش ِ ذره ای که میخواست خورشید باشد . نمیدانم ، شاید تو آئینه ی تمام نمای خداوندی باشی که مرا به یاد گذشته هایم بیاندازد و نگذارد هرگز فراموش کنم که روزی اینجا چراغی روشن بود ، زنده بودم ، انسانی بودم عاشق ...
شرم دارم از اینکه یک سال حقارت ِ شرمناک ِ گله و عناد را به دلی کشیدم که جایگاه عزیزترینهایم است ، شرم دارم که اینک بگویمت " بخشیدمت " که خود بخشیده بودم تو را از همان روزی که طنابها را به دور جعبه هائی می بستم که محتوی تمام دلم بود ، از همان زمان که دلم را لای روزنامه ها ی مچاله شده گذاشتم تا مبادا گم شود ، که شد ...
بگذریم ای تا همیشه دوست
ای آئینه ی زلال خدا
ای خاطره ی زنده
ای سؤال بزرگ
...
...
...
و کوته سخن اینکه
خدایا !!!
مرا ببخش که دیر بخشیدم
تو مرا با این سفاهت نبخش

2005-05-19T23:39:00.000+04:30

http://iranclip.com/player/687

2005-03-31T19:50:00.000+04:30

این بود آن تکیه گاهی که بنا بود غم بی تکیه گاهی را از چشمهایم بزداید ؟ ، این بود مفهوم همراهی ؟ ، این بود معنای دوستی ات ؟ اینگونه میخواستی کمکم کنی ؟ روحم را اینچنین میخواستی درمان کنی ؟ این بود تمام آنچه که سعی داشتی به من بقبولانی ؟ قصه ی دلتنگی ام را کجا قرار بود بگذارم و بگذرم ؟ ... تو میدانی ؟
... ؟ ... ؟ ... ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
هِه !!! ... روزگار غریبیست نازنین ، غریبتر از من

متشکرم که با زیباترین حرفهایت بدرقه ام کردی و کاسه آبی لبریز از آّبرو و غرورم را از پی ام بر زمین ریختی ...

خدا حافظ

2005-03-29T22:22:00.000+04:30

انا لله و انا الیه راجعون

به همین سادگی داغی بزرگ بر دل مینشیند
و بغض در گلو ماسیده خفه ام میکند

*- لطفاً نه کسی زنگ بزنه ... نه کسی چیزی بپرسه ... میخوام تنها باشم ...
تنهاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

2005-03-25T21:58:00.000+04:30

گر بدین سان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم
بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست

2005-03-23T23:58:00.000+04:30

همیشه میگفتم .. خوش به حال دیوانگان ... خوش به حال مردگان ...
نمیدانستم پرنده ی آمین بر فراز سرم در پرواز است
اینک ....
نمیدانم ناراحت باشم یا خوشحال

2005-03-23T22:25:00.000+04:30

انتظار ... انتظار ... انتظار ... انتظار
که میگوید امید چیز خوبی برای زیستن است ؟؟

2005-03-21T17:20:00.000+03:30

بارون مياد ... باروني لطيف ... روزها و شبها رو توي خيابونهاي گلي و خاكي و خيس ميگذرونم ... تنهاي تنها ... مثل همون روزي كه اومدم و مثل همون روزي كه خواهم رفت ... وقتي فكر ميكنم ميبينم خيلي جالبه كه ديگه قرار نيست اينقدر محاسباتم بلند بالا و دراز باشه ... الان دقيقاً سي سال و يك روزمه ... فردا ميشه سي سال و دو روز و پس فردا سي سال و سه روز ... اينجوري بهتره بشمرم ... منطقي تره
اما سخته ... خيلي سخته ... خيلي سختمه كه ميبينم ته خط اين شكليه از هر چي بتونم بگذرم اينو نميتونم نديده بگيرم ... خدايا اين نامرديه ... نامردي ... نامردي

سالم از سی رفت و غلطک سان روم
از سراشیبی ، کنون ، سوی عدم
پیش رو میبینمش ، مرموز و تار
بازوانش باز و جانش بی قرار
جان زشوق وصل من میلرزدش
آبم و او میگدازد از عطش
جمله تن را باز کرده چون دهان
تا فرو گیردمر ا، هم زاسمان
آنک آنک با تن پر درد خویش
چون زنی در اشتیاق مرد خویش
لیک از او با من چه باشد کاستن؟
من که ام جز گور سرگردان من ؟
من که ام جز باد و ، خاری پیش رو؟
من که ام جز خار و، باد از پشت و رو؟
من که ام جز وحشت و جرات همه؟
من که ام جز خامشی و همهمه؟
من که ام جز زشت و زیبا، خوب و بد؟
من که ام جز لحظه هائی در ابد؟
من که ام جز راه و جز پا توامان؟
من که ام جزنرمی و سختی به هم ؟
من که ام جز زندگانی، جز عدم؟
من که ام جز پایداری ، جز گریز؟
جز لبی خندان و چشمی اشک ریز؟
ای دریغ از پای بی پاپوش من
درد بسیار و لب خاموش من
شب سیاه و سرد و ناپیدا سحر
راه پیچاپیچ و تنها رهگذر
گل مگر از شوره من میخواستم ؟
یا مگر آب از لجن میخواستم؟
بار خود بردیم و بار دیگران
کار خود کردیم و کار دیگران
ای دریغ از آن صفای کودنم
چشم دد فانوس چوپان دیدنم
با تن فرسوده پای ریش ریش
خستگان بردم بسی بر دوش خویش
گفتم این نامردمان سفله زاد
لاجرم تنها نخواهندم نهاد
لیک تا جانی به تن بشناختند
همچو مردارم ، به راه انداختند
ای دریغ آن خفت از خود بردنم
پیش جان از خجلت تن مردنم
من سلام بی جوابی بوده ام
طرح وهم اندود خوابی بوده ام
زاده ی پایان روزم زین سبب
راه من یک سر گذشت از شهر شب
چون ره از آغاز شب آغاز گشت
لاجرم راهم همه در شب گذشت.

(شاملو)

*- سامان عزيزم ... تولدت مبارك
*_ كسي به تسليتيم يك دقيقه لال نشد
چقدر بي كسم اي سرشناسهاي هميشه

2005-03-18T23:59:00.000+03:30

نگاه کن که سالها چطور از پی هم
سپید و نقره ای بر سرم باریده اند
دیگر زمانی برای فریاد برآوردن نیست
که آی چرا کسی نمی آید تا گره چشمهایم را باز کند ؟
اینک خود این دو نقطه ی سیاه را به آتش میکشم
تا کلمات منزوی را در سیلی از باران شور بخیسانم
و به بهار خواهم خندید
و به نظم رفت و آمد فصول
و به انتظار برای سبز شدن
چرا که از این پس ، با هر سپیده نورس
سبزه ای از آتش بر هفت سین هستی ام
خواهد روئید

*- ...

2005-03-17T01:13:00.000+03:30

یادت می آید شبی برایم چه پیش بینیی کردی ؟؟ ....
نمیخواهم شاهد به حقیقت پیوستن آنچه فکر میکردی و آن شب گفتی باشی
... این ...
تنها و تنها به سود توست ...

2005-03-15T23:49:00.000+03:30

نشد ... نشد ... نشد ... لعنتیها نگذاشتند ... مزاحمها سر رسیدند همه رشته ها را پنبه کردند ... لعنت به همه ... لعنت به این شانس

2005-03-05T23:57:00.000+03:30

خسته ام ،
فکرم را بر میدارم ... به دورها میبرم
شاید آنجا کسی به انتظارم نشسته باشد
شاید آنجا کسی دلتنگ من باشد
شاید آنجا کسی سراغم را بگیرد
هر که میخواهد باشد
حتی خدا

2005-03-04T23:59:00.000+03:30

ویزایم رسیده ، پاسپورت جعلیم هم مهیاست ... مانده است چمدانی خالی و قطاری که مرا پرواز دهد و هواپیمائی که مرا زیر خواهد گرفت ...

2005-03-03T23:58:00.000+03:30

فانوس نیستم اگر زردم
و این لکه های سیاه در کنار من
شب نیستند
آدمها
آخ
آدمهایند

2005-03-02T23:59:00.001+03:30

خوابم مي آيد
خوابم مي آيد اما
بايد دوباره تمام كتاب كواكب را دوره كنم
بي گلايه وگريه كه نمي توان
به ديدار ديار دور رؤيا رفت
بايد به ركعت سكوت و صداي كبوتر فرو شوم
بايد به پنجره ي باز و پرواز پوك پر بينديشم
به جريمه هاي نانوشته ي جمعه هاي كودكي
به گلوي گرفته و گريه ي گيتار
به طنين ترانه و طبل تندر
بايد به حقارت ابرها بينديشم
به بيم بارش باران
به سرود ساكت اشك
خوابم مي آيد اما
بايد به اندازه ي گريه يي كوتاه هم كه شده
به تو بينديشم
شايد نگاه گرم تو
در لابه لاي اين همه رويا
يا در خيال اين همه خميازه گم شده باشد
چه كنم ؟ زيبا جان
بايد بيابمت
به اين گريه هاي بالش و بستر
خو كرده ام ديگر

(یغما گلروئی)

*- پرم از حرف ، پرم از درد ، پرم از گریه ، لبریزم از بغض
*- تمام میشوم ... ناتمام من !!!

2005-03-01T23:24:00.000+03:30

خوب ... کم کم داره تموم میشه ... فردا پس فردا آخرین حسابها هم تسویه میشه
لطفاً اگه کسی حسابی ، خرده حسابی داره امر کنه در خدمتش باشم

2005-02-28T23:59:00.000+03:30

بامداد
ای خورشید ناتمام
آخرین برگ مرا بسوز
قدمهای بیماریت بودم بر مفرغ زمان
در آخرین پرسه های تو تمام میشوم
چنانکه نا تمام میگذری

2005-02-27T23:55:00.000+03:30

مرگ
چه فرق میکند کی ؟
چه فرق میکند چگونه ؟
زیستنم را بنگر
ایستاده با مشت!

2005-02-26T23:58:00.000+03:30

در ماندنم هیچ رفتنی نبود
باشد که در رفتنم جای ماندنی پیدا کنم

2005-02-24T18:10:00.000+03:30

پست امروز فقط موسیقی است اما قول میدهم که جز تعداد اندکی ، کسی این ترانه را نشنیده باشد

2005-02-23T23:09:00.000+03:30

نه این نگاه کردن نیست
جهان را تمام شده بدان
شهر را از چه می انباری؟ از تندیس فراموشی ؟
با چشمی که زیر پالتو پنهان کرده ای
برای روز مبادا ؟
جهان را تمام شده بدان
دیگر هیچ کتابی را تا آخر نخوان
همه در میانه ی راه پیاده شده اند
با این نگاهی که حمل میکنی به تو میخندند
نیچه با لباس کردی لنگ میرقصد
و اسپرانتو از لهجه عجیب محمد خنده اش میگیرد
میخواهم از شهر بگذرم ... تو چه فکر میکنی ؟
مسیح سر کوچه با دستمال یزدی ایستاده
با صلیبی که شبیه ریاضی از گردنش آویخته به دختران متلک می اندازد
نه ، این نگاه کردن نیست
فراموشی ست ... ابتدای ایمان
جهان را تمام شده میدانم
ملخهای بزرگ نمیگذارند بیشتر از رکورد بپرم
از شهر بگذرم ؟
انیشتن ، آرواره بزرگیست که قرارهایم را بر هم میزند
راهبندان نمیگذارد از لباس زیرم جلو بزنم
دزدان کور از جنازه ام نمیگذرند
کارگران در کتابهایم به هم گره میخورند
جهان را تمام شده بدان
بگذار بگذرم
جهان چه دیوار کوتاهی ست
یا از این سویش می افتی یا از آن سو
هیچ فرقی نمیکند
یا زندگی مردگان هستی یا مرگ زندگان
از شهر حرف نزن و آن سایه های سفیه من
زنان زنای آفرینشند
مردان قصاص عقوبت
بیهوده نیست این جفت بی امکان ؟
وقتی نه آفرینش زنده است و نه عقوبت
من به این ساعتها و ثانیه ها بدبینم
اگر مجالی به من بدهند
دلم میخواهد کمی جناب زمان باشم
تا چشمهایم را گشاد کنم ، خوب ببینم
شاید مطمئن شوم برای لحظه ای حتی
وجود داشته ام
نه ، این نگاه کردن نیست
این نقابها با ما چه میکنند ؟
با جنایت محتوم ما چه میکنند ؟
؟؟؟
...
...

2005-02-23T00:01:00.000+03:30

بیائید

میخوام دروغ بگویم

من فرستاده ی جدید هستم

خدا سلام سلام رساند و گفت :

من حالم خوب ست

اما بیهوده سعی نکنید

بهشت و دوزخ من هیچوقت

از نردبان شما سقط نمیشوند

این هم امضای من !

ببینید !

2005-02-22T00:46:00.000+03:30

ما عبور میکنیم
دیگر برای ماندن فرصتی باقی نیست
تمام فرصت برای رفتن است
به جرم آنکه نظاره کردند و مضحکه
ما به جرم آنان ... ما به جرم آنان ...
در این آخرین نگاه
چشمانم را باز بگذارید
تا نگاهم را ...
ما عبور میکنیم
و از ما تنها آیینه های شعر
باز میماند

2005-02-21T00:00:00.000+03:30

متاسفانه کمتر کسی وجود داره که متوجه بار حرفهائی که میزنه باشه ... حرف رو میزنیم ... و میریم ... ... ...

2005-02-20T01:21:00.000+03:30

ای رها گردیدگان !!! ... آن سوی هستی قصه چیست ؟؟؟

2005-02-18T17:20:00.000+03:30

*- کارهائی نیمه تمام دارم که باید تمامشان کنم ... کسانی هستند که باید ببینمشان ... حسابهائی هستند که باید تسویه شوند و ...

2005-02-17T23:31:00.000+03:30

شنیده ام که به قصاب گوسفندی گفت
در آنزمان که سرش رابه تیغ تیز برید
سزای هر سر خاری که خورده ام اینست
سزای آنکه خورد دنبه ی چربم چون است ؟؟

2005-02-09T01:31:00.000+03:30

ای دل خسته ، سکوت شب را به یاد دوست در تشویش آزرده سپری کن که چنین است رسم روزگار ... حتی یاران هم افسانه های زیبا و ابرهای فراری آسمان ذهن شلوغت را ، به تمسخری بس فراخ و عمیق با بازی روزگار میسنجند و هرگز تو را نمیبینند که چگونه خاطری چنگ خورده را به حراج گذاشته ای ... حراجی که خریداری ندارد و تو تنها به امید دیدار او در تلاطمی بی وقفه شمارش خلق را تکرار میکنی

2005-02-04T14:57:00.000+03:30

نمیدونم چرا اینطوری شدم وقتی دیر میشه یادم می افته که چه حرفای مهمی رو فراموش کردم که بگم . من که توی جلساتم هیچ طرف مذاکره ای از دستم قصر در نمیرفت حالا زرت و زرت سوتی میدم همین دیروز این اتفاق 3 بار و شایدم بیشتر افتاد و تازه وقتی همه چیز تموم شده بود یادم افتاد که ای دااااد و بیدااااد ...

*- نمیدونم با شهر فرنگ چه کنم از طرفی حیفم میاد تعطیلش کنم و از طرف دیگه نمیشه خیلی چیزا رو توش نوشت ، بنابر این فعلاً وبلاگ دیگری ساختم که وبلاگیست از نوعی دیگر اینجا هم شاید بمونه واسه حرفای خاص خودش و یا شایدم تصمیم گرفتم که به هر کس که مایله دسترسی بدم که هر چی خواست توش بنویسه اونوقت میشه یه شهر فرنگ به تمام معنا

*- ورود به وبلاگ جدیدم بدون کمربند ایمنی و دیگر تجهیزات ممنوع است ، به من مربوط نیست . سامانی که اونجا رو می نویسه 180 درجه با این سامان ممکنه متفاوت باشه بنابر این نه ناراحت بشید نه تعجب کنید نه بهتون بر بخوره ... دیگه خود دانید ... اگه زیادی بچه مثبت تشریف دارید بیخیال شید جون عمتون

*- کات ( CUT ) .

2005-01-31T17:44:00.000+03:30

تلخی این اعتراف چه سوزاننده است که مردی گشن و خشم آگین در پس دیوارهای سنگی حماسه های پر طبل اش دردناک و تب آلود از پای در آمده است
مردی که شب همه شب در سنگهای خاره گل میتراشید
و اکنون
پتک گرانش را به سوئی افکده است تا به دستان خویش که از عشق و امید و آینده تهی ست فرمان دهد :
کوتاه کنید این عبث را ، که ادامه آن ملال انگیز است
چون بحثی ابلهانه بر سر هیچ و پوچ...
کوتاه کنید این سرگذشت سمج را که در آن هر شبی
در مقایسه چون لجنی است که در مرداب ته نشین میشود

من جویده شدم
و ای افسوس به دندان سبعیت ها
و هزار افسوس بدان خاطر که رنج جویده شدن را به گشاده روئی تن در دادم
چرا که می پنداشتم بدین گونه ، یاران گرسنه را در قحط سالی این چنین از گوشت تن خویش طعامی میدهم
و بدین رنج سرخوش بوده ام
و این سرخوشی فریبی بیش نبود
یا فرو شدن در گنداب پاک نهادی خویش
یا مجالی به بیرحمی ناراستان
و این یاران دشمنانی بیش نبودند
ناراستانی بیش نبودند.
من عمله مرگ خود بودم
و ای دریغ که زندگی را دوست میداشتم
آیا تلاش من یک سر بر سر آن بود
تا ناقوس مرگ خود را پر صداتر به نوا در آورم ؟

من پرواز نکردم
من پر پر زدم
در پس دیوارهای سنگی حماسه های من
همه آفتابها غروب کرده اند
این سوی دیوار مردی با پتک بی تلاشش تنهاست
و به دستهای خود مینگرد
و دستهایش از امید و عشق و آینده تهی ست
این سوی شعر ، جهانی خالی، جهانی بی جنبش و بی جنبنده، تا ابدیت گسترده است
گهواره سکون ، از کهکشانی تا کهکشانی دیگر در نوسان است
ظلمت، خالی سرد را از عصاره مرگ می آکند
و در پشت حماسه های پر نخوت
مردی تنها
بر جنازه خود می گرید

(احمد شاملو)

2005-01-27T15:27:00.000+03:30

...
نمیدانم چه بگویمت ... نمیدانم چه بگویمت از یک ماه سرمای مطلق ، یک ماه کابوسهای حقیقتهائی تلخ ... نمیدانم چه بگویمت از نیش زخم خنجری که بر پشت تکیده ام نشست ... نمیدانم چه بگویمت از دردی که تنها ذره ای از آن بر روی آن شش صفحه نشست ، نامه ای که کاغذش صفحه صفحه ی قلبم بود و مرکبش قطره قطره ی خون و اشکم ... نمیدانم چه بگویمت از توصیف شکستن ، خرد شدن ، له شدن ... توصیف نا جوانمردی و پشت پا ، مفهوم تلخ تلخی ، حقیقتهای گزنده ، چه بگویمت از مفهوم مرگ چه بگویمت از شاهد مرگ خویش بودن ... تو بگو ... چه بگویمت ؟؟؟
... آری اشتباه کردم ، میدانم ... اشتباهی به بزرگی تمامی احساسم ...
اما بدان که اگر نبود دینی که به گرده دارم و اگر ترسم از ریختن آبروی کسی نبود ، آنگاه میگذاشتم تا دیگران به جای من قضاوت کنند ، خاضعانه مینشستم و چند طرفه به قاضی میرفتیم ... آنگاه میدیدی که واژه ها را بی جهت بر کاغذ نیاورده ام .
تو هرگز مریم مقدس ذهن من نبودی ، تو خود نیز این را نیک میدانی که همیشه برایم انسانی بودی با تمامی خوبیها و بدیهایت ... اما چیزی که مرا به آواری از عشق و جنون بدل کرد سقوط تو بود از مرتبه انسانیت نه هبوطت از منزلت فرشتگی .
من هم شکستم اما نه در ظاهر ، نه برای توجیه ، نه برای فریب ... شکستم و چه شکستی بی صداتر از اینکه حتی صدایم را به گوش تو نیز نسپردم ، صدائی که هفته ها در درونم پیچید و قلب بی قرار مرا نیز از پای درآورد ، دقیقاً در همان شبهائی که تو ...
آری دردی هم نيست که قابل بازگو به غير باشد، ...
باور اینکه این چهره ای که روبرویم است همان چهره ، همان چشمهای دوست داشتنی ،همان صمیمیت و همان دستهای مهربان است برای من نیز مشکل و سنگین بود ، سنگینتر از تمامی کوهها ... دردناکتر از همه ی خیانتها و سوزانتر از همه ی زخمها ... اما حقیقتهای انکار ناپذیر قلبهای آلوده به رنگهای بد رنگ دنیای هزار رنگ را چاره ای جز باور نیست ...
من این قول را به تو داده بودم که اگر روزی همچین حقیقتی بر من آشکار شود چه خواهم کرد و اینک نیز همان کاری را کردم که قولش را داده بودم پس دلخور نباش جز از خودت که ...
آه ای گل من !!!
برو ...
برو و مرا به خویش وارهان ... ترکم کن و بیش از این به زخم التیام ناپذیر دلم نمک نپاش ... همانگونه که گفته ام آرزو میکنم خدا قدرت بخشش تو را به من بدهد ... برای تو دیگر آرزوئی ندارم چرا که دیدم همچنان همانگونه ای که بودی ... بر باد دهنده ی تمام آرزوها و آمال من و به آتش کشنده ی خود ... تمام تلاشم را برای نجاتت کردم اما افسوس که دستانت آنچنان مشغول بود که به گرفتن دستان مشتاق من نرسید ... هیچگاه آرزوئی جز سودمندی نداشتم ... ولی افسوس که ثمره ی آرزوهای من این بود ... افسوس !!!
پس برو و دست از سر من بردار
خواهش میکنم برو
برو ... !!!

*- زنده ام ... فقط همین ... عمل با موفقیت به پایان رسید و اینک و تا اطلاع ثانوی خانه نشین و در استراحت مطلق به سر میبرم ، آنهم چه استراحتی ... !!! از دوستانی که حالم را به طرق مختلف پرسیدند سپاسگذارم ...
*- کشیدن مساله به اینجا اشتباهی بزرگ بود ... برایت متاسفم !!! و برای خویش هم !!!
*- حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ... حیف ...

2005-01-20T21:35:00.000+03:30

اشتباه کردی عزيزم، اشتباه. يکطرفه به قاضی رفتی و يکطرفه قضاوت کردی. حکم صادر کردی و بعد هم به اجرا گذاشتی. در ناجوانمردانه ترين حالت محکومم کردی، له ام کردی.
زير فشار حرفهايی آنچنان سنگين تاب آوردن کار آسانی نيست. دردی هم نيست که قابل بازگو به غير باشد، آنهم برای منی که جز تو دوست و همدم و همرازی نداشتم و تو هم که....
و شکستم... بی صدای بی صدا. خرد شدم و دم نزدم. اما ميخوام بدانی که در اشتباهي، همانطور که قبلا بودی.
من نه آن مريم مقدس ذهن تو بودم و نه اين به قول خودت دروغگوی لاشی و هرجايی. من يک انسان بودم با تمام خصوصيات خوب و بدش. نه يک فرشته و نه حالا يک شيطان، يک اهريمن.
بعد از گذشت چندين روز هنوز هم نتوانستم سنگينی حرفهايت را تاب آورم. هنوز هم تلخی و گزندگی سخنانت برايم غيرقابل تحمل است. برايم غيرقابل باور است که تو اينگونه بمبارانم کرده ای.
پاسخی به تمامی تهمتهايت نميدهم، اما چيزهای کوچکی هست که گفتنشان برای من حياتی است. اگر هنوز گوش شنوايی داری، برای آخرين بار، با من تماس بگير.

پ.ن۱: ميدانم که اين متن خصوصی تر از آن است که اينجا گذاشته شود، اما مجبورم.
پ.ن۲: حضورم اينجا کوتاه و کمرنگ بود، از اين به بعد بيرنگ خواهد شد.
پ.ن۳: صاحبخانه عزيز! ممنونم بابت فرصتی که برايم مهيا کردی تا شايد حرف بزنم، بی دلواپسي. افسوس که نشد، نتوانستم.
پ.ن۴: خداحافظ!

2005-01-14T15:14:00.000+03:30

امشب به بیمارستان رفته ، بستری میشوم ... یکشنبه هم تحت عمل قرار خواهم گرفت و اگر خدا بخواهد دردی که 14 ماه عذابم داده است را نقطه پایانی خواهد بود ... یا اینکه داستان 30 ساله ای تمام خواهد شد ... در هر صورت و در هر حال ... هر چه پیش آید خوش آید . اما چیزی که لازم میدانم قبل از رفتنم بگویم این است که امیدوارم هر کسی از من کدورتی به دل دارد به بزرگواری خودش ببخشد گر چه اگر بدیی در حق کسی کرده ام جز با سخن نبوده است ... نه حق کسی را خورده ام نه خیانتی به کسی کرده ام و نه هیچ چیز دیگر ... من نیز جز یکی دو نفر که بخشیدنشان کمی برایم مشکل است همه را بخشیده ام ... امیدوارم دوباره ببینمتان ...
حلالم کنید گر رفتنم آمدنی از پی نداشت ...

خدا نگهدار

2005-01-12T22:49:00.000+03:30

…
سبك ... سبك چون ابري معلقم ... معلق در فضاي اطاقي با ديواري شيشه اي ... تختي ... دو دستگاه با سیمهائی رنگارنگ و چند نفر دست پاچه به دور كسي كه روي تخت خوابيده ميگردند و تقلا ميكنند ... من همچنان سبك ... تنها و تنها نظاره گر اين لحظاتم ...
...
...
...
چشمهايم به سختي باز ميشود ... اثر دردي تمام سينه ام را ميفشارد ... كتفم ... دستم ... پشتم ... تير ميكشید ... نميدانم چه شده است ... به ياد دارم كه يكشنبه شب بود و پس از ديدن و فهميدن آنچه كه تير خلاصي بود بر همه چيز ... سرم درد ميكند ... پرستاري از پشت شيشه به من زل زده است ... و سيمهائي كه احاطه ام كرده اند ... احساس ميكنم كه اسيرم هنوز ... هنوز ... هنوز ...
...
...
ـ صداي منو ميشنوي ؟؟
+ بله
ـ استراحت كن ... آروم باش ...
...
...
...
چيزي نيست جوون ... به خير گذشت ... یه سکته خفیف بود ... و ...
...
...
...
نه !!! به خير نگذشت ... من ميخواهم سبك باشم ... سبك چون ابري معلق ...
نه !!! به خير نگذشت ...
...
...
...
ـ بايد استراحت كني ... بايد آروم باشي ... نبايد عصبي بشي ... نبايد سيگار بكشي ...نبايد ... بايد ... نبايد ... بايد ... نباید ... باید
...
...

2005-01-09T01:38:00.000+03:30

این طور خیره نگاهم نکن
چرا به جای اینهمه
خاطره چشمهایت وجود مرا به گریه انداخته
و زانوان مرا به لرزه درآورده
خسته ام
خسته از اینهمه انکار
انکار اینکه ، اینجا سرزمینی ست جدا از آنچه میبینیم
ما زادگاه عاطفه و خویشتنمان را گم کرده ایم
و سالهاست که دیگر
به دنبال گم کرده هامان نمی گردیم
...

* - دوست عزیز !!! ، ممنونم از اینهمه زحمتی که میکشی تا آرامم کنی ، ممنونم از ایمیلهات ، ایمیل آخرت به دلم نشست و امشب سه بار و بعد از این هم چند باره خواهم خواند ... حق با توست :

آخرين برگ سفرنامه باران
اين است
که زمين چرکين است...

2005-01-07T01:30:00.000+03:30

در میکده ام دگر کسی اینجا نیست
واندر جامم دگر نمی صهبا نیست
مجروحم و مستم و عسس میبردم
مردی ، مددی ، اهل دلی ، آیا نیست ؟؟؟

2005-01-06T01:26:00.000+03:30

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی جانسوز
هر طرف میسوزد این آتش
پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود
من به هر سو میدوم گریان
در لهیب آتش پر دود

وز میان خنده هایم تلخ
وز خروش گریه ام ناشاد
از درون خسته ی ناشاد
از درون خسته ی سوزان
میکنم فریاد ، ای فریاد ! ای فریاد !

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی بی رحم
همچنان میسوزد این آتش
نقشهایی را که من بستم به خون دل
بر سر و چشم در و دیوار
در شب رسوای بی ساحل

وای بر من ، سوزد و سوزد
غنچه هائی را که پروردم به دشواری
در دهان گود گلدانها
روزهای سخت بیماری

از فراز بامهاشان ، شاد
دشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لب
بر من آتش به جان ناظر
در پناه این مشبک شب
من به هر سو میدوم ، گریان از این بیداد
میکنم فریاد ، ای فریاد ! ای فریاد!

وای بر من ، همچنان میسوزد این آتش
آنچه دارم دفتر و دیوان
وآنچه دارد منظر و ایوان
من به دستان پر از تاول
این طرف را میکنم خاموش
وزلهیب آن روم از هوش
زان دگر سو شعله برخیزد ، به گردش دود
تا سحر گاهان ، که میداند ، که بود من شود نابود
خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر
صبح از من مانده بر جا مشت خاکستر
وای، آیا هیچ سر بر میکنند از خواب
مهربان همسایگانم از پی امداد ؟
سوزدم این آتش بیدادگر بنیاد
میکنم فریاد ، ای فریاد ! ای فریاد !

(م، امید)

2005-01-05T01:11:00.000+03:30

نمیدانم چه بگویم ... آواری سخت بر من فرود آمده است ... نمیتوانم باور کنم این همه پستی و کثافت را ... نمیتوانم باور کنم این دنیا خدائی دارد ... نمیتوانم کسی را بر این جهان ناظر ببینم که ادعای دلسوزی برای آفریده های خودش میکند ... چطور میتوانی ای خالق یکتائی که واقعاً نمیدانم هستی یا نه ... چطور ممکن است اینهمه تعفن و جیفه را بر این کره خاکی جای داده باشی ... این همه ناجوانمردی و دنائت ... اینهمه پست فطرتی و قدر ناشناسی و اینهمه دروغ و ریا و ریا و ریا ... میدانم خیال خامی بیش نیست اما کاش خواب باشم ...
نمیتوانم باور کنم
نمیتوانم ...
نمیتوانم ...
...
...
خسته ام ... زخمی ام ...
خدایا !!!
یک امشب را به خوابی مهمانم کن
خدایا !!!
اصلاً هستی ؟؟؟!!

2005-01-02T22:45:00.000+03:30

دارم دعا مي كنم
دعا مي كنم كه كودكان تقويم هاي نيامده
نام خفاش و خورشيد را در كنار هم بنويسند
دعا مي كنم كه صداي سرخ سنگ انداز
در چارچوب بال هيچ چكاوكي شنيده نشود
دعا مي كنم كه هيچ ديواري
چشم در راه پگاه پنجره نماند
دعا مي كنم كه هيچ آسماني
از سقوط حواصيل ترانه نخواند
دعا مي كنم كه مهرباني باد
برگ برگ حكايت ما را
به نشاني سبز ستاره ها برساند
دعا مي كنم ...

(یغما گلروئی)

2004-12-27T17:03:00.000+03:30

سلام ...
سلام بر دوستان نیک
سلام بر هیچ ، بر اندک
جنگلی را به فریاد می طلبی
نهالی پدیدار میشود ، پیشتر که می روی
بر این سراب
دیوانه وار
م
ی
خ
ن
د
ی !!!!

نشد ...
باز هم نشد ، اما چیزی عوض نشده است ... تصمیمم را گرفته ام ...
اما ...
دوستت دارم
می دانم و می دانی
و همین ایمانیست به آنچه در درون توست ...

*- از این به بعد سبک و سیاق این بلاگ عوض میشود ... دیگر قرار نیست بعضی حرفها اینجا نوشته شود ... البته هیچ قولی نمیدهم
*- کاش میشد ... !!!

2004-12-24T23:48:00.000+03:30

الله لا اله الا هو الحی القیوم لا تاخذه سنه و لا نوم له ما فی السموات و ما فی الارض من ذا الذی یشفع عنده الا باذنه له ما فی السموات و ما فی الارض و ما خلفهم و ما یحیطون بشیء من علمه الا بما شاء وسع کرسیه السموات و الارض و لا یوده حفظهما و هو العلی العظیم

*- خدایا به امید تو

2004-12-24T01:00:00.000+03:30

پيشاپيش بابت همه حرفهائی که به تو خواهم زد عذر ميخوام
پيشاپيش به خاطر همه صراحت گفتارم ، رک گوئيهام و همه حرفهام آرزو ميکنم که از دستم دلخور نشی ...
ميخوام خودم باشم ، همون آدم رک و صريح و شجاعی که ميشناختی

2004-12-23T01:00:00.000+03:30

دلم ميخواد سر بزارم روی سينه‌ت و گريه کنم
دلم ميخواد سر بزارم توی آغوشت و از دست همه گريه کنم
چکار کنم که جز آغوش تو جائی ندارم
چکار کنم ...


*- در جمع من و اين بغض بی قرار
جای تو خالی ...

2004-12-22T01:00:00.000+03:30

باید بتونم ... این یک باید گریز ناپذیره ... یک اجبار ... یک حکم لازم الاجرا ...

بسه ...

2004-12-21T02:17:00.000+03:30

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر
آری شود ، ولیک به خون جگر شود

2004-12-18T01:50:00.000+03:30

آهای تندیس سکوت !!!
ضجه های پائیزی کدام سطر بارانی ام
لبهایت را از هم خواهد گشود؟
در برزخ ماندن و رفتن
این منم با موئی سیاه
و بارش بی دریغ پنبه پنبه ثانیه های پوچ
نگاه کن که چطور در انگشتانم برف میبارد
رحمت نمی آید به مدفون شدن ده نهال نوازشگر معصوم ؟
در برزخ هست و نیست
این منم
سطری خط خورده از کتابچه ای مفقود

2004-12-16T02:49:00.000+03:30

باران می بارد
خیابان خیس است
چشمان من ، نیز ...
نشستم رو به خیابان ، خیره و مبهوت، فنجانی چای کنار دستم ، سیگاری میان انگشتانم
و دستی معلق میان زمین و هوا
دستی سرد ، دستی بی هدف و سرگردان

دسته صندلی را لمس میکنم و می فشارم
نمیشود .....
گرمای دستانت نیست ، فشار انگشتانت نیست ،
نیستی ... نیستی ...
و دیگر نخواهی بود .

2004-12-14T16:01:00.000+03:30

خواهم که روم از این بیابان سرمست
من وانهمت در این جهان هر چه که هست
من در دل خاک سرد با یاد تو خواب
تو رهرو این راه درازت سرمست

*- الان در کافی نتی که نسکافه و نوشیدنی سرو میکنه جلوس فرموده و آپ میکنم
* - کامپیوتر رو انداختم به یه بنده خدا تا یکی بهترشو بگیرم ولی دریغ از یه پاپاسی ...
*- تلفن ندارم و فعلاً مقطوع میباشد ... اما استثنائاً پاپاسی موجود میباشد
*- یه ده روزی مسافرت بودم و رفته بودم به خطه پر فرهنگ خوزستان
*-اصلاً نه دلم گرفته نه دلتنگم نه چیزی نه میزی نه مویزی ... ولی مثلی قدیمی هست که میگه اونجای بابای آدم دروغگو

2004-11-30T23:17:00.000+03:30

عشق یک توهم بازیگوشانه ی تن گرایانه نیست ، عشق باید بتواند بر مشکلات غلبه کند و مشکلات تازه خلق کند ... عشق یک مزاح شش ماه یا یک ساله هم نیست ، فرار از خانه قدیمی ، سفره قدیمی ، واژه های قدیمی و روابط قدیمی نیست ... عشق محصول ترس از تنها ماندن نیست ... عشق فرزند اظطراب نیست ... عشق آویختن بارانی به نخستین میخی که دستمان به آن می رسد نیست ... عشق ، یک معجزه ، یک کرامت ، یک اقدام ساحرانه نیست ... نفس عینی ، عاطفی ، حسی ، اندیشمندانه ی زندگی است ... عشق بدون اراده به اقدام قدم از قدم بر نمیدارد ... عشق پاسداری و نگهبانی دائمی میخواهد ... آب ، نور ، حرکت
عشق جنگیست بی سپر ... عاشق سپر انداخته میجنگد
(یک عاشقانه ی آرام ، نادر ابراهیمی )

*- بعضی شوکها به سادگی فراموش شدنی نیستند ... حتی بعد از 4 روز.
*- آهای!!! کسی که این روزای آخر نمیخوام به خاطر وجود بی ارزشت حرمت اینجا رو با دادن ناسزا بشکنم ، مراقب کارهات باش ...
*- ... 1 ...

2004-11-29T01:01:00.000+03:30

با هر صدای پائی که در این سکوت می پیچد
گوئی ، درهای ناگشوده
نام نجات دهنده ای را زمزمه میکنند
دردی که چشمهایم را نمور ساخته
اکنون
لبهایم را در تاولهای سوخته
به تصویر کشیده است
و در این بین ، من همیشه می اندیشم
که رهائی رابه شکل یک پرنده مجسم کرده ام
...

*- ... 5 ...

2004-11-26T23:33:00.000+03:30

امشب یکی از بدترین تجربه های عمرم رو داشتم ، چیزی که همیشه ازش وحشت داشتم .... و حاصل چیزی جز یک دنیا شرمندگی نبود
*- از غم و غصه نمیشه فرار کرد ... هیچ چیز نمیتونه آدم رو از وضعیتی که توشه در بیاره ...
*- ... 3 ...

2004-11-25T01:02:00.000+03:30

یکی از خاصیتهای پیاز اینه که میشه وقتی داری خوردش میکنی بشینی و یه دل سیر گریه کنی بدون اینکه کسی بهت بگه چته ؟

*- ... 1 ...

2004-11-21T01:28:00.000+03:30

تقصير تو نيست،
دوست داشتن من بيش از حد تخمي و خركيست.
تقصير من هم نيست،
در اين سالها آدمي نديده ام تا آدم وارانه دوست بدارم.

2004-11-19T01:40:00.000+03:30

*- اتفاقی بود که از سر گذراندیمش
*- موفق خواهیم شد ... آسیب جدیی به ساختمان وارد نیامده است
*- کون لقت عمو ...
*- امتحان میکنیم ... یک ... دو ... سه

+-+-+-+
...
...
بيا
بيا و لحظه يي كنار فانوس نفس هاي من آرام بگير
نگاه كن
ساعت از سكوت ترانه هم گذشته است
اگرنگاه گمانم به راه آمدنت نبود
ساعتي پيش
اين انتظار شبانه را به خلوت ناب خواب هاي تو مي سپردم
حال هم
به چراغ همين كوچه ي كوتاه مان قسم
بارش قطره يي از ابر باراني نگاهم كافي ست
تا از تنگه ي تولد ترانه طلوع كني
...
...
...

(یغما گلروئی)

2004-11-18T01:43:00.000+03:30

من دارم نابود میشم ... نابود ... با سرعتی باور نکردنی به سمت سقوط به پیش میروم ... ای کسی که این کار را با من و او کردی ... نمیدانم چه بگویمت که این نابودی ارمغان شومیست از تو تا پائیزی دیگر را برایم جهنمی سازد کشنده ... تا من خاطرات پائیزی پائیزهای زندگیم همچنان ادامه پیدا کند ...نمیدانم چه سودی میجوئی از این ویرانی .. نمیدانم در این خرابه به دنبال چه میگردی ... اما متاسفم که بگویمت داری موفق میشی ... امیدوارم در هیچکدام از مراحل زندگیت موفق نباشی ... امیدوارم این موفقیت (اگر به وقوع بپیوندد) آخرین موفقیت دنیا و آخرتت(اگر باشد) باشد ... مطمئنم که در حق هیچ انسانی بدی نکرده ام ولی نمیدانم این دشمنی از کجاست ... ای ناجوانمرد تهی از عاطفه و شعور ... امیدوارم این آرزوی آخرین عمرت باشد ... و ای خدا !!! از من چه میخواهی ... تو که مدتهاست مرا فراموش کرده ای ... پس یا رهایم کن یا مرا به مرگی مهمان ... ای خدا به خودت قسم، بریده ام ... به کرم نادیده ات قسم نابودیم تو را سودی ندارد ... به جلال و جبروتت قسم توانش را ندارم ... به هر چه داری و نداری قسم که زندگی مالامال درد من تاب نابودی دیگری ندارد ... قسمت میدهم ... به هر چه برایت عزیز است ... دست از سر من بردار ... و ای تو ... نمیدانم چه بگویمت که گفتنیهایم با تو نه سر آغازی دارد نه نقطه ی پایانی ... به تو حق میدهم ... اما بدان که من هیچگاه در لجنزار شنا نکرده ام ... این را بدان اگر چه خوب نبوده ام اما آنقدرها که میپنداری بد نیستم ...تا بدین پایه رزل و دون پایه نیستم ... این را بدان که مقصر نیستم ... البته نمیدانم .. شاید هم باشم ... اما ...
*- میدانی و میدانم که : دوس......

2004-11-16T05:53:00.000+03:30

سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل ... سکوت ... تحمل

*- سرم در حال انفجاره ...
*- آخه چرا ... چرا ... چرا ... چراااااااااااااااااااااا ؟؟؟؟!!!!
*-خدایا ... خیلی نامردی ... فقط همین !!!

2004-11-14T23:17:00.000+03:30

يه موتور مي خوام يه جاده كه به آخر نرسه
پشت چشمك چراغش پاسبون سر نرسه
يه موتور مي خوام كه من رو ببره از اين سكون
رخش بي ترمز من باشه واسه ی فتح جنون
يه موتور مي خوام يه جاده كه نهايتش تو باشي
ترك لحظه هام بشيني با من از دنيا جدا شي
يه موتور مي خوام كه چرخش مثل روزگار نچرخه
فكر راه تازه باشه روي يك مدار نچرخه
يه موتور مي خوام كه من رو ببره تا لب پرواز
گريه هام رو قاب بگيره توي زير و بم آواز
يه موتور مي خوام يه جاده كه نهايتش تو باشي
ترك لحظه هام بشيني با من از دنيا جدا شي

(یغما گلروئی)

2004-11-12T21:06:00.000+03:30

نه
هرگز شب را باور نکردم
چرا که
در فراسوی دهلیزش
به امید دریچه ای
دل بسته بودم

(شاملو)

2004-11-10T23:17:00.000+03:30

... و هزار ابزاریست که اعتبارش تنها در یاد آوری عمق است نه طول ، عشق یک قطار مسافربری نیست تا تو اگر دیر رسیدی قطار رفته باشد و تو مانده باشی ، با چمدانهای سنگین ، با تاسف ، با قطره های اشکی در چشمان حسرت
در بی زمانی عشق ، حرکت جوهر است و تجزیه ناپذیر از نفس عشق...

(یک عاشقانه ی آرام،نادر ابراهیمی)

*- خیلی دلم میخواد یه روز برم کوه و تا رمق دارم داد بزنم ...
*- با اینکه کلی قرص خوردم و آمپول روانه ی این ران بی نوا کردم اما هنوز حس میکنم یه چیزی ته گلوم گیر کرده ...

2004-11-09T20:10:00.000+03:30

هر غلطي كه دلت خواست...آزادي
زندگي همين است.

2004-11-07T23:39:00.000+03:30

ما میدانستیم ،
میدانستیم که برگهای زرد شده و پیر
آخرین نشانه های حیات نیستند
و همیشه بهاری دیگر در پیش است
و گفته بودیم
اگر باغچه سبزمان را ویران کنید
باغ را پر از شقایق خواهیم ساخت
ما این قصه را
برای تمام شاپرکهای عاشق
روی ورق به ورق سروده هایمان نوشتیم
ما شانه های عریان باد را
به نوازش گرفتیم
و بارها و بارها بلندتر از هر صدائی
آواز سر دادیم
که صاعقه یاس در چشمهایمان فرود نمی آید
بگذار تا زمستان ، هر چه میخواهد
بر سروده هایمان بخندد
...
...

2004-11-06T09:58:00.000+03:30

بهش گفته بودم كه عاشق پروازم
بين دستام چيزي را قايم كرد و گفت: بخور و پرواز كن.
و پرواز كردم....

بعدا كه بهم گفتند:
Bad Trip بودي
فقط يك پوزخند تحويلشون دادم
تقصير خود خرم بود كه ميخواستم زير يك سقف كوتاه پرواز كنم.

2004-11-03T01:19:00.000+03:30

*- همانطور كه ميدانيد باكتريها موجوداتي بسيار مؤثر و سودمند در چرخه حيات اين كره خاكي هستند و نيز همانطور كه باز هم شاید بدانيد بسياري از فرايندها و كنشها و واكنشهاي زيستي در جهان تا حدود زيادي به اين موجودات به ظاهر ريز و ميكروسكوپي اما در باطن بزرگ و با عظمت مديونند … اينهمه توضيح و حرف به اين خاطر بود تا بلكه كمي از سودمنديهاي باكتريها را براي شما دوستان شرح بدم … وجه تسميه باكتري خود داستانيست كه گفته خواهد شد اما آنچه اينك مهم است اينكه : باكتري عزيز ، از اين پس اينجا خواهد نوشت و اين براي من افتخاريست چرا كه علي رغم اينكه خود زيادي شكسته بندي (يا شكسته نفسي يا شكسته دستي ) ميكنند اما هميشه ايده ها و حرفهاش توي مدت چند ساله اي كه ميشناسمش برام جالب و سودمند بوده … ايشون اينجا مختار هستند كه هر چي دلشون ميخواد بنويسن و براي من ديدن حرفاش به صورت مكتوب بسيار جالب خواهد بود چرا كه بعد از اين همه سال شنيدن حالا خوندن هم به اون اضافه شده … خلاصه اينكه … باكتري عزيز !!! .. خوش اومدي و اميدوارم اين تجربه ، تجربه اي مفيد باشه برات و مثل من دوستان نسبتاً !!! خوبي پيدا كني …

اولين نوشته

2004-11-01T21:32:00.000+03:30

سلام!
غنيمتي است كه نصيبم شده است براي نوشتن و تجربه اي و شروعي تازه!

والسلام!

2004-10-29T01:26:00.000+03:30

2004-10-27T01:51:00.000+03:30

هنوز یک هفته نشده و من برگشتم اینجا و دارم مینویسم ... نه به خاطر شکست سکوته نه ... سکوت ادامه داره اما سکوتی در دل و این فعلاً ادامه داره ... دوستی نوشت که این هفته تموم بشه هفته دیگری خواهد آمد .. بله هفته ی دیگری خواهد آمد اما هفته ای اینچنین هرگز ...
دوست دیگه ای نوشته بود خودت میخوای پس حرفی نیست ... نه میتونم بگم خودم میخوام نه میتونم بگم نه ... اما هیچ کس از آرامش و آسودگی بدش نمیاد ... منم یکی مثل همه ... مثل شما .. اما شاید یه ره گم کرده ... شاید یه سرگردون .. شاید یه ...
حرف زیاده اما مجال کم ... حرف زیاده اما ...
*- در خلسه ای هستم ناشناخته ... در هوائی هستم بی وجود ... در حالتی هستم بی وصف
***
عاشق تکدی نمیکند
عاشق حقارت روح را تقبل نمیکند
عاشق تن به اعتیاد نمیدهد
عاشق سرشار است از سلامت روح و ایمان
عاشق زمزمه میکند ، فریاد نمیکشد
عاشق جدیست اما عبوس نیست
عاشق شب را به خاطر شب بودنش دوست دارد نه به خاطر آنکه میتوان ندیده اش گرفت
عاشق خواب آلوده نیست ، شیفته ی بیداریست
عاشق صدای نسیم شبانه را عبادت میکند تا ایاز
عاشق روزها و شبهای هفته و ماه و سال را به حال خویش رها نمیکند
عاشق شبیه نمیسازد
عاشق دمادم چیزی را نو میکند- چیزی حتی کوچک را
عاشق یاغیست ، اما یاغیان بزرگ اصولی دارند
(یک عاشقانه ی ارام نادر ابراهیمی)

2004-10-24T23:40:00.000+03:30

*- حالم خیلی خوب نیست ... نیاز به سکوت دارم ... سکوت ... پائیز بدیه انگار امسال ...
*- میخوام تنها باشم ... تنها ... شاید این تنهائی فرصتی باشه برای ...
*- فقط یک هفته فرصت هست ... فقط یک هفته و بعد از اون ...

2004-10-22T01:35:00.000+03:30

میخوام اول پا نویسها رو بنویسم بعد مطلب اصلی رو ،شاید بشه بهش گفت کتاب سرو ته !!!

*- میخواهم چند قطعه زیبا از کتاب یک عاشقانه ی آرام را طی چند تا پست اینجا قرار دهم ... واقعیت این است که با نوشته های نادر ابراهیمی اصطلاحاً حال میکنم .
*- نمیخواستم ناراحتت کنم ، اما ...
*- سومین روز از ده تا دوازده روز گذشت ، اما هنوز هیچ تغییری دیده نمیشود ... خیلی سعی میکرد نگرانی را از چشمانش نخوانم ، اما دکتر خوبی نبود ، نتوانست !!!

***
عزیز من !!!
به یادم هست که روزی مصرانه به تو میگفتم " ما هرگز خسته نخواهیم شد ...هرگز" اما مدتیست پی فرصتی میگردم شیرین تا به تو بگویم ما نیز خسته میشویم و خسته شدن حق ماست . این که خسته میشویم و از نفس می افتیم و در زانوهایمان دردی حس میکنیم مساله ای نیست ، مساله این است که بتوانیم زیر درختی ، کنار جوی آبی ، روی تخته سنگی ، در کنار هم بنشینیم و خستگی از تن و روح بتکانیم . خسته نشدن خلاف طبیعت است همچنان که خسته ماندن . دیگر نمیگویم که " تا زنده ایم خسته نخواهیم شد " بل میگویم : " ما هرگز خسته نخواهیم ماند " . انسان در این راه دراز ، با این کوله بار سنگین ، حق است که گهگاه جائی برای نشستن ، سفره گستردن، سر بر بالش محبت نهادن ، به تحلیل علل درد و خستگی پرداختن انتخاب کند و بعد زنده تر از پیش ، تازه نفس ، سرشار حرکت کند . ... آه عسل !!! ، چقدر خستگی دلنشین است هنگامی که فرصتی هر چند کوتاه برای استراحت وجود داشته باشد ...

l

2004-10-17T01:12:00.000+03:30

- پائیز همیشه برای من فصل خاصی بوده ... خیلی اتفاقات شیرین و تلخ زندگیم توی پائیز افتاده و به همین خاطر همیشه برای من فصل خاطره انگیزی بوده و هست ، سالها از پی هم گذشته اند و من تصویری از اونهمه اتفاقات و خاطرات رو امروز در ذهنم مرور کردم ... اول مهر یاد آور بچگانه ترین خاطره ی زندگیمه ، خاطرات مدرسه و شروع اون که برای همه به یاد موندنیه یکطرف و بچگانه ترین تجربه و اتفاق که همیشه و تا هنوز لبخندی رو به لبام می نشونه یکطرف ... دنیائی داشتیم به رنگی که هیچگاه مثلش رو نخواهیم دید ... رنگ سادگی و بی ریائی ... یادش به خیر ...

- نوزدهم مهر ماه برای خودش ماجرائی دارد جدای از همه ... نمیدونم چی بگم ... شاید مقصر من بودم ... شاید باعث همه اون اتفاقات من بودم و خراب شدن اون بنا اتفاقی بود که دیر یا زود می افتاد ... گرچه ویرانیش ویرانم کرد ... اما هر چه که بود خراب شد ... متاسفم ... خیلی زیاد متاسفم ... اما ...

- حرف از ویرانی زدم ، به یاد اوردم که ویرانه توی زندگی من زیاده ... شاید خیلی خود خواهی باشه اما هنوز هم که هنوزه نمیتونم قبول کنم که همه این ویرانه ها را من باعث شدم ... آدما ظرفیت خیلی چیزا رو ندارن و این همیشه منو عذاب داده و در آرزوئی که دیگر به فکر کفن پیچ کردنش هستم گذاشته ... اکثر ویرانه ها را معلول سادگی خودم میدونم و زرنگی یا زرنگ نمائی این و آن ... باز هم شاید من مقصر باشم ... نمیدونم ... هنوز هم نفهمیدم و فکر نمیکنم دیگه وقتی برای فهمیدنش داشته باشم ...

- و اما رمضان ، ... سالهاست که روزه را کنار گذاشته ام مگر گاهی برای ریا یا گول زدن خدایی که میگویند از رگ گردن به من نزدیکتر است ... رمضان هم خود خاطره ایست ... بیداریهای سحر گاهی و خوردن خوراکیها با دهان گس و بعد چای آخر ... توی زمستونهای برفی و تابستونهای مهتابی ، توی اون خونه باغ ... عجله های زود رسیدن و گیر کردنهای توی ترافیک ... ندای ربنا و افطاریهای داغ داغ ، آش رشته کنار خیابون و سیگارهای چسبنده بعد از افطاری و همه لذتهای دنیا که توی رنگهای زنده ی خوردنیها دیده میشدن ...

- هی میخوام مثل آدم مطلب بنویسم ، اما مگه میشه ؟؟... وقتی اونقدر فکرت مشغول باشه که متوجه گذر زمانی به این سرعت نمیشی دیگه فکر نمیکنم بشه ازت انتظاری بیشتر از این داشت ... دیگه وعده خوب نوشتم هم به شما نمیدم ...

- شب ندارد سر خواب
شاخ مایوس یکی پیچک خشک
پنجه بر شیشه ی در می ساید
من ندارم سر یاس
زیر بی حوصلگی های شب از دورادور
ضرب آهسته ی پاهای کسی می آید
...
...
(شاملو)

********

*- میخوام با تو خاطراتم رو مرور کنم ...

2004-10-14T01:27:00.000+03:30

2004-10-08T23:37:00.000+03:30

در نوای نی گم شده ام
و تمام اندوهم را به چشمهایم می بخشم
تنها من میدانم
که چقدر ماه ، دلش میخواهد
که دستهای بازیگوشی
موهای ژولیده اش را
نوازش کند
...
...
...

2004-10-06T01:16:00.000+03:30

قیمت عشق همیشه بیش از تحمل آدمیزاد بوده است . باید ، اما سخت است که زندگی را به یک عاشقانه ی آرام تبدیل کنی
باید ، اما سخت است .
"یک عاشقانه ی آرام نادر ابراهیمی"

* - ... یک موسیقی کاملا متفاوت با هر آنچه تا کنون اینجا بوده است موسیقی اینبار شاید برای شما نامفهوم باشد اما برای من معانی بسیاری دارد

2004-10-04T23:52:00.000+03:30

من خوب می دانم که زندگی يکسره صحنه‌ی بازی ست
خوب می دانم
اما بدان که همه برای بازی های حقير آفريده نشده اند
به ياد داشته باش که روزها و لحظه ها هيچگاه باز نمی گردند
به زمان بينديش و به شبيخون ظالمانه‌ی زمان
زمستانی طولانی و سخت در پيش خواهيم داشت
زمستانی که از ياد نخواهد رفت
ديگر چه می توانم گفت
جز اينکه لباس های زمستانی ات را فراموش نکن ....

2004-10-02T02:07:00.000+03:30

هر آن‌کس که جيبش پر از زر بود

کلامش قبول است اگر خر بود
هر آن‌کس که جيبش تهی از زر است

اگر از دهان در ببارد خر است
****

نه فقط خر به نشان جُل و افسار خر است

گر بوَد هيکل خر در کت‌و‌شلوار، خر است
دو سه مثقال خريّت ز خران چيزی نيست

آدمی هست که الحق دو سه خروار خر است

2004-09-29T22:39:00.000+03:30

خیلی سخته به رو نیاری که درونت چی میگذره ... و این روزها چیزهائی هست که مرا چون موریانه ای از درون میخورد ... میدانم ... اگر این موریانه ها همینگونه به کارشان ادامه دهند ، ناگه چیزی در درونم آوار خواهد شد ... اما امید فراوانی دارم که زمان به یاریم بشتابد و این موریانه ها در زیر درخشش آفتابی گرم کبابهای لذیذی شوند برای زمستان کبوتران و قمریهائی که هر روز با صدای پایشان از خواب بر میخیزم ...
*- پشت این نقاب خندون یه نفر داره میمیره ...
.....
این شعرم مدتیست سرگردان و بی انتها در ذهن مغشوشم میجوشد ... بارها و بارها ابیاتی به آن افزودم ... اما در انتها نتوانستم به انتهایش ببرم ... گاهی شعری میخواهی بگوئی اما انگار واژه ها لج میکنند ... یکی برام تمومش کنه لطفاً ...
شاید جایزه هم داشته باشه !!!! ( آه ... نگاه کن تو رو خدا چطور چشما گرد شد !!!)
از شما چه پنهون ، طبع شعرم مدتیست بر اثر سقوط دچار ضربه مغزی شده و اینک در کما به سر میبرد .

*- متاسفم که اینجا دلگیر و غمبار شده و دل دوستی در اولین دیدارش از شهرم گرفت ... متاسفم دوست من
*- و من چه قدرتمند شده ام که رنگ رخساره ام خبر نمیدهد از سر درون ...
*- اکنون که زیر ستاره ی دور
بر بام بلند
مرغ تاریک است که میخواند
اکنون که جدائی گرفته سیم از سنگ و حقیقت از رویا
و پناه از توفان را
بردگان فراری
حلقه بر دروازه سنگین زندان اربابان خویش باز کوفته اند
و آفتابگردانهای دو رنگ
ظلمت گردان شب شده اند
و مردی و مردمی را
همچون خرما و عدس به ترازو میسنجند
با وزنه های زر
و رفعت را دست مایه زوالیست
و شجاعت را قیاسی از سیم و زر میگیرند
که به انبان کرده باشی
اکنون که مسلک
خاطره ای بیش نیست
یا کتابی در کتابدان
و دوست
نردبانیست
که نجات از گودال را
پا بر گرده ی او میتوان نهاد
و کلمه ی انسان
طلسم احظار وحشت است و
اندیشه آن
کابوسی که به رویای مجانین میگذرد

ای شمایان!!!
...............
(شاملو)

2004-09-25T23:46:00.000+03:30

هشدار كاملاً جدي !!!!

خواندن مطلب امروز رو به ترك زبانها ، رشتیان گرامی ، آبادانیهای محترم ، پیامبران ،دیوانگان و آفتاب پرستهای معزز و همچنین مقيدين به اخلاق اسلامي و شريعت مقدسه توصيه نميكنم ... كليه عواقب و مسوليتهای ناشی از عدم توجه به این هشدار تماماً متوجه خواننده ميباشد !!!

1) تركه ميره بقالي ،‌ مي‌بينه رو ديوار بزرگ نوشتن: علي با ماست! حسن با ماست! حسين با ماست! ميگه: ببخشيد آقا، شما ماست خالي نداريد ؟!!!
2) تلويزيون داشته گل خداداد عزيزي رو به استراليا نشون ميداده، تركه تماشا مي‌كرده. دو سه بار كه صحنه آهسته گل رو نشون ميدن، تركه شاكي ميشه، ميگه: ‌حالا اونقدر نشون بده تا اون دروازه بان بگيردش!
3) دو تا ترك تو سازمان فضائي ناسا كار ميكردن . هر روز ميرفتن كافي شاپ و به گارسون ميگفتن قهوه ترك داري گارسون هم ميگفته نخير نداريم خلاصه چند بار اين موضوع تكرار ميشه تا گارسون صبرش تموم ميشه يه روز كه ميان و ميگن كه قهوه ترك داري گارسون ميگه بله داريم بنشينيد تا براتون بيارم بعد هم ميره و تو قهوه سوخت موشك ميريزه مياره ميزاره جلو تركا اونها هم با به به و چه چه ميخورن و ميرن ... نصف شب تلفن يكيشون زنگ ميزنه ، گوشي رو بر ميداره ميگه: ها بفرما دومي ميگه : الو اوروج خودتي اولي ميگه ها بيوك توئي چيكار داري دومي ميگه : ببينم اوروج دور چشات قرمز نشده اولي ميگه: ها چرا قرمز شده دومي ميگه : ببينم شيكمت باد نکرده . اولي ميگه : چرا چرا باد کرده. دومي ميگه : هــي نچسي ها من سنگاپورم
4) تركه به دوستش ميگه: اصغر، قربون دستت، برو عقب ماشين ببين چراغ راهنمای ماشين كار ميكنه يا نه. اصغر ميره عقب ماشين، ميگه: كار مي‌كنه، كار نَمي‌كنه، كار مي‌كنه، كار نَمي‌كنه ...
5) ترکه میره استادیوم ، توی موج مکزیکی غرق میشه.
6) يارو تركه تو جبهه پشت ضد هوايي بوده ميزنه يه هواپيما رو ميندازه. خلبانه با چتر نجات ميپره بيرون، تركه ميگه: بچه‌ها در رين صاحابش اومد! !!!
7) ترکه بچش نمی خوابیده ، بهش ژل می زنه !!!
8) به تركه ميگن تور را تعريف كن؟ ميگه تور مجموعه سوراخهايي هستند كه با طناف به هم وصل شده اند
9) يه روز يه آفتاب پرسته مي ره رو جعبه مداد رنگي ، هنگ مي کنه
10) تركه ميره تو يخچال درو رو خودش ميبنده! بهش ميگن چيكار ميكني؟ ميگه: ايلده ميخوام ببينم اين چراغش واقعاً خاموش ميشه يا نه ؟!!
11) تركه تو صف نونوائي بود كه مي بينه شاطره اومد و دستشو گذاشت جلوي تركه و گفت از اينجا به بعد ديگه نون نمي رسه ... تركه به جلوئيش مي گه يه كم برو جلوتر تا منم جا شم
12) تركه خودش رو به موش مردگي ميزنه گربه مىخوردش
13) سه ديوانه هم اتاقي بودن - يك روز خبر آوردن كه دوتاشون بالا پايين مي پرن و ميگن كه ما سيب زميني هستيم و داريم تو روغن سرخ ميشيم و سومي ساكت نشسته ! رييس بيمارستان هم طبق معمول رفت كه اين ديوونه رو مرخص كنه. پرسيد تو چرا با دوستات نيستي ؟ اون هم گفت : آخه من كف ماهيتابه چسبيدم
14) تو جزيره آدمخورا يك بابايي ميره ساندويچ فروشي، يك ساندويچ مغز سفارش ميده. ساندويچيه ميگه: ميشه دو تومن. مرده عصباني ميشه ميگه: يعني چي؟ مگه سَرِ گردنست؟! هفته پيش يك تومن بود! ساندويچيه ميگه: آخه اين مغز تهرونيه، بابا بالاخره يك كلاس خاص خودشو داره. مردك هم ساندويچش رو ميخوره و چيزي نميگه. هفته ديگه مياد دوباره يك ساندويچ مغز سفارش ميده، اين دفعه ساندويچيه ميگه:شد ده تومن! يارو خيلي شاكي ميشه، ميگه: بابا چه خبرته؟! ساندويچيه ميگه: آخه عزيز من،اين دفعه مغز رشتيه، كلي فسفر داره به جان تو! باز طرف چيزي نميگه و پول و ميده و ساندويچش رو ميخوره. هفته بعد دوباره مياد و يك ساندويچ مغز سفارش ميده، اين دفعه ساندويچيه ميگه: ميشه صد تومن! يارو ديگه پاك شاكي ميشه و ساندويچ رو ميكوبه رو ميز داد ميزنه: اين چه مسخره بازيه دراوردي؟! ساندوچيه ميگه : آخه عزيز من،اين يكي مغز تركه، بايد صد تا كله بشكنيم تا ازش يك ساندويچ دربياد!!
15) تركه سرطان داشته، ميره مشهد خودشو با قفل و زنجير مي‌بنده به پنجره فولادي و كليد رو هم قورت ميده، ميگه: تا شفا نگيرم نميرم! بعد يك ساعت خبر ميرسه كه تو حرم بمب گذاشتن، تركه يك كم دست و پا ميزنه، بعد يك مدت داد ميزنه: يا حضرت ابولفضل منو از دست اين امام رضا نجات بده
16) از تركه ميپرسن: ببخشيد ساعت چنده؟ ميگه: والله تقريباً سه و خورده اي. ميپرسن: ببخشيد، دقيقاً چنده؟ ميگه: دقيقاً هفت و سي و يك دقيقه!
17) دو تا كرم آباداني تو روده يك بدبختي زندگي مي‌كردن، يك روز يكيشون بيدار ميشه، ميبينه دومي با كت شلوار و كروات و عينك آفتابي و كيف سامسونت داره آخر روده قدم ميرنه. .ازش ميپرسه: تيپ زدي، با كسي قرار داري؟! دومي ميگه: نه ولك, با گوز بعدي پرواز دارم!
18) ترکه تو پوست خر می خوابه میگن اونجا چیکار می کنی؟ میگه ولمون کن بابا بذار 2 دیقه تو خودمون باشیم
19) یه روز دو پیغمبر داشتن با هم میرفتن. رو زمین یه 100 تومنی پیدا میکنن. اولی میگه ماله منه ... دومی میگه ماله منه ... دعواشون میشه . بعد قرار میزارن تاس بندازن هر کی بیشتر آورد ماله اون. اولی تاس میندازه شیش میاره ، دومی تاس میندازه هفت میاره !! بعد اولی میگه خاک تو سرت ، واسه صد تومن معجزه کردی ؟؟؟
20) يه بچه ترکه ميره پيش باباش ميگه چرا به ما ميگن خر باباهه ميگه برو از تو آشپزخونه يه قابلمه بيار تا بهت بگم وقتي مياره ميزنه رو قابلمه ميگه اين صداي چيه؟ بچهه ميگه فکر کنم دارن در ميزنن! باباهه ميگه حالا فهميدي چرا بهت ميگن ترک خر؟ بلند شو قابلمرو بزار سر جاش تا من برم در رو باز کنم
21) يه روز يه آبادانيه رو از زير آوار زلزله در ميارن مي‌بينن موبايلش دستشه. يارو يه نگا به ملت ميکنه ميگه ويبراتور رو حال کردين؟
22) تركه خودشو دار مي‌زنه، بعلت ضربه مغزي مي‌ميره! ميان مي‌بينند با كِش خودشو دار زده!
23) تركه سوار هواپيما ميشه، ميشينه كنار دست يك پيرمرده. خلاصه سر صحبت باز ميشه و اين دوتا نسبتاً با هم رفيق ميشن. وسطاي راه، مهمون دار مياد از پيرمرده ميپرسه، پدر شما شكلات ميل داريد؟ پيرمرده ميگه: نه خيلي ممنون، من بواسير دارم. مهمون داره از تركه ميپرسه: شما چي؟ تركه مياد تريپ رفاقت بگذاره، ميگه: نه مرسي. اين رفيقمون بواسير داره، باهم ميخوريم!
24) سه نفررشتي و تهراني و ترك داشتن تو خليج فارس عليه آمريكا شعار ميدادن و ميگفتن: خليج فارس ايران محل دفن ريگان. يه ناو آمريكايي كه از اونجا رد ميشد اينا رو دستگير ميكنه. به تهرانيه ميگن خب تو چي ميگفتي؟ تهرانيه يهو جوش مياره ميگه: خليج فارس ايران محل دفن ريگان! ميگيرن ميكشنش. به رشتيه ميگن تو چي ميگي؟ ميترسه ميگه والا به خدا من فقط گفتم خليج فارس ايران محل ماهيگيران! آزادش ميكنن. به تركه ميگن تو چي ميگي؟ ميگه: من گفتم خليج فارس ايران آسفالت بايد گردد!
25) به ترکه میگن چرا اسم این خیابون رو گذاشتن ولی عصر ؟؟ میگه والا صبح هاش که خبری نیست ، ولی عصرش ....
26) یک روز یه ترکه یه اسکناس هزار تومنی میبینه ، ورش میداره ، بعد پرتش میکنه میگه : اه ما که از این شانس ها نداریم.
27) ترکه میاد تهران ، میره سراغ یه نفر بهش میگه ببخشید آقا قبله کدوم وره ؟ یارو هم میگه اونور ، ترکه میگه : خیلی دوره ؟
28) ترکه شب بلال زیاد می خوره تا صبح اذان میگه
29) تركه تو دستشويي ميميره روحش تو هواكش گير ميكنه
30) به تركه ميگن آخه تو چقدر خري ميگه : بابامو ندیدی

*- بی مزه یا خوشمزه اش خیلی مهم نیست ... مهم اینه که کمی لبخند زده باشید روده بر شدنتون باشه طلبم !!!
*- چیه ؟؟!!! ... دیونه شدم ؟؟؟!!! ... دقیقاً ... عجالتاً بفرمائید خوش باشید به بقیش کار نداشته باشید بابا جان

2004-09-18T23:39:00.000+04:30

مدتیست که حالم خوب نیست ... مدتیست که از ته دل نخندیدم ... مدتیست که حس و حالی عجیب مرا فرا گرفته است ... احساس میکنم مجسمه ای ، مترسکی بیش نیستم ... مترسکی با کارهای روزمره ای که زندگی بر گرده اش نهاده است .... موجودی بی خاصیت ... موجودی با چهره ای متفاوت ار آنچه در درون دارد ... با ظاهری آرام اما درونی در آتش و جوش و خروش ... حس و حال خوبی ندارم ... خنثی ... مثل هوا ... مثل آب ... بی رنگ و بی بو ... بی هیچ طعم و شکل ... بی سرزمین تر از باد ... روزگار با من سر سازگاری نمیخواهد داشته باشد ... هر روز بدتر از دیروز ... زمانی که قرار بود چیزهای شیرینی را به من اثبات کند روز به روز تلختر و تلختر میگردد و من در این میانه شاهد و نظاره گر ویرانی خویشم و کلنگ پاک کن روزگار ... نمیدانم که چه ؟؟ ... نمیدانم تا کی ؟؟

***
*- کاش کسی سهم خواه اندوهم بود ... مطمئن باشید که ناراحت نمیشوم ... گرچه هیچگاه حاظر به تقسیم اندوهم با عزیزانم نیستم
*- دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره ... لبای خشکیده ام حرفی واسه گفتن نداره
*- نصیحت ممنوع !!!

2004-09-17T18:42:00.000+04:30

امروز در مقابلت ایستاده ام
سهم خویش را میخواهم ، زیباترین پرده این بازی را
من از تمامی اندوهت
سهم خویش را خواهم برداشت
و تو باید
واژه های همراهی را از نو معنی کنی
و در نبردهای پی در پی هستی
کمانی به من بسپاری تا شانه به شانه ات
ذره ذره وجودم را به جانب تاریکی رها کنم
من نیز از این همه
سهم تو را خواهم داد

2004-09-15T01:10:00.000+04:30

هنوز پس از این همه سالها که بر من گذشت هنوز بعضی دقایق و لحظه ها نشتریست بر روح خسته ام تا آنچه را که بر من گذشته به یاد بیاورم و بر آن سخت بگریم ...
هنوز پس از اینهمه سالهای رنگ رنگ ، تو هستی و من هستم و غم و نشتری بر این روح خسته و بی رمق ...
هنوز پس از اینهمه سالها همه چیز همان رنگی را دارد که داشت ... جز دل من

2004-09-14T01:23:00.000+04:30

آسمان آبی بود
ماهی پنداشت که دریاست
پرید ...

2004-09-13T16:10:00.000+04:30

شلاق ممتد ثانیه ها ی بی خبری بر پیکر نحیفم چه بی رحمانه در نبرد با احساسی ست که نشان از دلتنگی دارد ... نمیدانم تا به کی تحمل باید کرد این بی نشانیها را ، تا به کی باید دم بر نیاورد و تا به کی انگشتانم در جستجوی نشانی از مهربانیهایت اینهمه خاک تنهائی و خاکستر اشتیاق را به کناری زند ... ای میهمان بزم گرم رویاهای مهجور من !!! ... باز گرد و فانوس رو به زوال دلم را روشنائی تازه ای بخش ... بازگرد و خوابهای آشفته ام را نقطه پایانی زن ... باز گرد و لبهایم را به لبخندی از رنگ زندگی نقش تازه ای ده ... بازگرد ای تبلور همه روزهای روشن بهار ... ای خورشید چشم ... ای مهتاب گون ... بازگرد که رهرو این بیابان بی انتهای سرد بی روح شعله ور را یارای دریافتن سرابی دیگر نیست ... بازگرد که این تشنه ی از رمق افتاده ی آبله روی تاول پای را دیگر امید آبادی دیگری نیست ... بازگرد که این تفتیده زمین آتش جوش را بی ملایمت ملامتت قدم نتوانم زد ... بازگرد که بلاهت ننگین نگاههای دلخوش بی خبر این نافهم مردم شانه ام را تکیده و زبانم را بریده ... بازگرد و بر افکار احمقانه این طراران نمام ، خط بطلان زن ... بازگرد که چشمانم را دیگر یارای ندیدنت نیست ... بازگرد که کودکان بازیگوش اشکهایم از پریدنهای مدام بر گونه هایم خسته اند ... بازگرد که دستانم بهانه تو را میگیرند شب و روز ... بازگرد ای خورشید هستی بخش مهربان ... بازگرد گل من !!!

***
*- یازده روز گذشت ... یازده روووووووووووز ... حواست هست ؟؟؟
*- مطلب پیشین و کنونی هیچ ربطی به تغییر و این حرفا نداره ... حال من کاملاً خوبه اما فکر میکنم حق اینو دارم که گاهی دلتنگ باشم ، شعری که دوست دارم بنویسم ، فریاد کنم ، سکوت کنم ، از مرگ یا زندگی بنویسم و خلاصه اینکه هر غلطی دلم خواست بکنم ، بنابر این لطفاً نه کسی تومار نصیحت برای من بنویسه نه کسی سعی کنه آرومم کنه ... من آروم و زنده ام و قصد دارم زندگی کنم ... کاری نکنید که همانطور که دوست ناشناسی زحمت کشیده و برای من وبلاگی جالب (!!!) ساخته برم و گم و گور شم ... بگذارید همینجا در کنار شما باشم ... فراریم ندهید ... لطفاً ...

2004-09-12T22:57:00.000+04:30

هرگز از مرگ نهراسیده ام
اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود
هراس من باری همه از مردن در سرزمینیست
که مزد گورکن
از بهای آزادی آدمی
افزون باشد
- جستن
یافتن
و آنگاه
به اختیار برگزیدن
و از خویشتن خویش
باروئی بر افکندن -
اگر مرگ را از این همه ارزشی بیشتر باشد
حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم
- (شاملو)

***
برایت آنقدر از گزمه های شهر شب گفتم
کزین همسایگان ، از سایه خود نیز میترسم
حقیقت واژه تلخیست در قاموس ناپاکان
من از نقش حقیقتهای حلق آویز میترسم
نمیترسند از ما و من این تاراجگر مردم
به تاراج آمدند این ناکسان ، برخیز !!! ... میترسم !!!

***
آیا شما که صورتتان را
در سایه ی نقاب غم انگیز زندگی
مخفی نموده اید
گاهی به این حقیقت یاس آور
اندیشه میکنید
که زنده های امروزی
چیزی به جز تفاله ی یک زنده نیستند ؟؟!!!
-(فروغ)

***
ناله را هر چند میخواهم که پنهانش کنم
سینه میگوید که من تنگ آمدم فریاد کن

2004-09-09T21:37:00.000+04:30

پارسال یه همچین موقعهائی بود ، آره شهریور ماه پارسال بود که شروع شد با یه گرفتگی شدید و بعد از اون هم دقیقاً یکسال میشه که این درد رو همه جا و همه وقت با خود و به دنبال خودم میبینم ... یادم میاد که توی این مدت چقدر از دوستان و نارفیقان شکایت کردم ... کسانی که توی بدترین شرایط ترکم کردند و رفتند و پشت سرشونو نگاه نکردند یادم میاد که چی فکر میکردم و چی شد ... و یادم میاد ... یادم میاد ... و یادم میاد ...
...
... یکشنبه شب که اون خبر وحشتناک رو با او وضعیت شنیدم بی اختیار همه وجودم لرزید ، بی اختیار یاد برادر نداشته و خانواده ی بیخیال و دوستان سر در لاک خود فرو برده خودم افتادم ... یاد دوسال پیش و ماجرای سکته قلبی پدرم و دو ماه تنهائی و دست و پا زدن زیر بار سنگین بیماری و مخارج و مسائل خانواده افتادم ... یاد اینکه توی تمام این شرایط نه برادر و خواهری سراغم رو گرفت نه دوست یا حتی دوست نمائی ... یادم اومد هیچوقت مثل هیچکدومشون نبودم ... یادم اومد که همیشه یه چیزی توی وجودم بهم نهیب میزد و میزنه که " تو وظیفه داری" ... که " تو دست دوستی دادی " ، ... که " تو هیچوقت توی زندگیت نتونستی در برابر عزیزانت بی تفاوت باشی" ... که " تو نون و نمک خوردی " ...
...
... بله دوستان من !!! ... "من وظیفه دارم" ... وظیفه دارم که حتی کوچکترین توانائیهای خودم را از خوانواده ام دریغ نکنم ... وظیفه دارم همانطور که شما در بسیاری از مسائل و مشکلاتم در کنارم بودید ، در کنارتان باشم ... هر چند با کمترین کاری که میتوانستم و کردم و خواهم کرد ... "وظیفه دارم قدردان تمام لطفها و محبتها و کمکهایتان باشم " ... آری دوستان من !!! ، این وظیفه من است ... و بر وظیفه نه شکری رواست و نه سخنی ...
...
... بله دوستان من !!! ... مطمئن باشید پنجمین عضو این خانواده ، همیشه قدرشناس ، و با نهایت توان خویش در کنارتان خواهد بود ... مطمئن باشید برادری دارید که تا رمقی دارد با شماست ... مطمئن باشید !!! ...

2004-09-04T23:27:00.000+04:30

مچ خدا رو گرفتم بالاخره !!!

... سلیمان روزی تمنی کرد و گفت : بار خدایا جن و انس و طیور و وحوش به فرمان من کردی ، چه بود اگر ابلیس را نیز به فرمان من کنی تا او را در بند کنم ؟ گفت ای سلیمان این تمنی مکن که در آن مصلحت نیست ، گفت بار خدایا اگر هم دو روز باشد این مراد من بده ، گفت دادم . سلیمان ابلیس را در بند کرد . معاش سلیمان با آن همه ملک و مملکت از دست رنج خویش بود ، هر روز زنبیلی ببافتی و به دو قرص نان بدادی و در مسجد با درویشی به هم بخوردی و گفتی : مسکین جالس مسکینا . آن روز که ابلیس را در بند کرد ، زنبیل به بازار فرستاد و کس نخرید که در بازار آن روز هیچ معاملت و تجارت نبود و مردم همه به عبادت مشغول بودند ، آن روز سلیمان هیچ طعامی نخورد ، دیگر روز همچنان بر عادت زنبیل بافت و کس نخرید ، سلیمان گرسنه شد و به الله نالید ، گفت : بار خدایا گرسنه ام و کس زنبیل نمیخرد ، فرمان آمد که ای سلیمان نمیدانی که تو چون مهتر بازاریان در بند کنی در ِ معاملت بر خلق فرو بسته شود و مصلحت خلق نباشد ، او معمار دنیاست و مشارک خلق در اموال و اولاد .... !!!!!
(کشف الاسرار ، رشید الدین ابولفضل میبدی )

پس کی بود که لا شریک له بود ؟؟؟ ای ناقلا ... !!!!

***
*- شاهدان در جلوه و من شرمسار کیسه ام ... بار عشق و مفلسی صعبست و می باید کشید
*- یه چی میخوام بگم ولی نمیگم
*- آهاااااااااااااای با توام !!! ... طوفانی در راه است ، به فکر جان پناهی باش !!!

2004-09-04T01:37:00.000+04:30

- مادرم دیروز خیلی نگرانم بود که امروز تنها باید برم بازار برای خرید ... منم بهش گفتم بالاخره یه خری پیدا میشه که باهام بیاد ... مرسی عزیز دلم ... قربونت برم که امروزهمرام اومدی ...

2004-09-01T18:34:00.000+04:30

صدای قلب واژه های شعر
برای عبور از این آبی بی ثبات
دو بال از تار و پود آتش و عشق
بر شانه های نحیف شاعر نهاد
و ما در پرواز قاصدکهای شعله ور
به پوسیدگی سطرهائی رسیدیم که میگفتند
" از آن روزی که عشق پر آدم بسوخت
دیگر کسی به یاد نیاورد که آسمان قفسی بیش نبود"
این همه بی سبب بود
چرا که هرگز
از روز نخست
ریشه های عصیان زده اش
به اوج گرفتن یک پرستو
به افسانه سیمرغ بر قله بلندترین کوه
و به ارتفاع رویا در خمودگی حرکتی کند
قانع نبود ...

***

*- گل من !!! ... ازت ممنونم ... به اندازه ی ...
*- مطمئن باش تغییر را در من خواهی دید ...
*- تولد ایشون هوارتااااا مبارک .

2004-08-30T15:09:00.000+04:30

وقتی به خودم اومدم که تنها بودم و یک آئینه شکسته و یک دست ورم کرده و کبود و خون آلود جلوم بود ... خون قرمز مثل جویی باریک از پشت دستم سرازیر بود ... یارو توی آئینه داشت فحشم میداد و من زدم خوردش کردم ... اما تبدیل شد به صدهها نفر که همه داد میزدن و بد و بیراه نثارم میکردن ... برای اولین باره که از سوزش همچین زخمی و درد مو برداشتن استخوان دستم لذت میبرم ... گیج و منگ زدم بیرون و با صدای یک عابر به خودم اومدم که داشت منو به دکتر راهنمائیم میکرد ... و رفتم ... ، بعد از اون ، رفتم همون جای همیشگی .. همون جائی که سرشاره از خاطره های شیرین و قشنگ برای جفتمون ... صبهحای شاد ، شبهای قشنگ ، همون میدونی که خودت میدونی چه قدر عزیزه ... نشستم فکر کردم ... فکر کردم و فکر کردم ... اما اینبار با حسی خاص ... با درونی خالی ... با مخلوطی از سوزش و درد ... کمی دقت کردم به خودم ... به تو ... به ما ... دیدم زود کم اوردم ... دیدم آره تو درست میگی ، خیلی ضعیف شدم ، بد اخلاق شدم، احمقتر از همیشه و بی منطقتر از تمام عمرم ... دیدم توی تمام این مدت جز آزار تو کاری نکردم ... دیدم آره تو درست میگی ... درکت نکردم ... حتی شاید تنهات گذاشتم ... دیدم اشتباه کردم ، اشتباه ... شرمنده شدم ... از تو ، از خودم ، از رفتارم ، خجالت کشیدم ... دیدم که خیلی خود خواهی بوده که توی حال و روز تو اینهمه خواسته هامو تکرار کردم ... اینهمه سوال پیچت کردم ... اینهمه اصرار کردم ، گفتم ، خواستم ، حرف زدم ، بحث کردم ،توقع داشتم ، محکومت کردم (و این بدترین و شرم آورترین کاری بود که کردم ) ... راحتت نذاشتم ... با اینکه هیچ وقت یادم نرفته بود اما دوباره دوره کردم که چقدر تحت فشاری ... بیماری مادرت ، مشکل بزرگ خواهرت ، فشارهای خانوادگی شدیدی که روی شانه های لطیفت سنگینی میکنه ، شکها و تردیدهای سطحی و بی پایه و احمقانه ی من ، خواسته های شاید زیاد و غیر منطقی من و اطرافیانت ، صدای همیشه غمناک و بی حوصله ی کسی که دوستش داری و غیره و غیره و غیره ... یادم اومد که توی تمام این یک ماه گذشته نالیدم و تو تحمل کردی ... گریه کردم و تو دم بر نیوردی ... دلتنگی کردم و تو شنیدی ... مردد بودم و تو صبوری کردی ، خودمو از بین بردم و تو تحمل کردی ، در حالی که تو حالت از من بهتر نبوده ... در حالی که تو حتی منو نداشتی ... در حالی که سامان و حماقتهاش بیش از همیشه آزارت میداد ... در حالی که ...

... نمیدونم چی بگم از این همه خجالت ، از این همه اشتباهات مکرر ، از این همه شرمندگی که از نگاه مهربونت دارم ، از این همه اشتباهات بچگانه ، از اینهمه صبوری ، از کوهی که مهربانانه نوازشهای دست گرمشو نثارم کرد ، از خورشید بخشنده ای که همیشه بی دریغ بر من تابید و به من زندگی بخشید ، همیشه کنارم موند و منو توی آغوش سرشار از محبتش جا داد ... اراجیف و خزعبلاتم رو شنید و با همه اینها هیچوقت به خاطر هیچی ترکم نکرد ، حتی به خاطر چرندیات ابلهانه ی من در حالتهای جنون و حماقت محض ... نمیدونم چی بگم جز یک کلمه ی کوتاه که نهایت راه اشتباهیست که رفتم ... جز یک کلمه که گرچه بسیار تکراری شده اما درونیترین چیزیست که میتونم بگم ... جز یک کلمه که از دیروز تا حالا بارها با اشک چشمم شستمش و پاکش کردم ... جز یک کلمه که سراپا شرم و پشیمانیست ... نمیدونم چی میتونم بگم جز اینکه بگم : پشیمونم ... اشتباه کردم ... ببخشید ... ببخشید ... ببخشید

ببخشید !!!!

2004-08-28T23:34:00.000+04:30

جنون ...

وارد اتاق که میشم روی میز کارش میبینمش ... همون چهل و پنج میلیمتری معروف با اون ترکیب زمخت روی میزه ... یه تیکه آهن سرد و بی روح ... برش میدارم ... وراندازش میکنم توی لوله شو ، ضامن و خشابشو ... هجوم افکار جنون آمیز شروع میشه، باز همون افکار (شاید) احمقانه ... ، برش میدارم ، میذارمش روی شقیقه ی راستم ... چشمامو میبندم ... همه زندگیم مثل یه فیلم از جلوی چشمم رژه میره ... آنچه جلوی چشمم نابود شد و رفت ... مرگ عزیزترینها ... دردناکترین سالی که بر من گذشت ... زیباترین پنج ماه عمرم ... و تلخترین یک ماه زندگیم ... رفتنها ... دوریها ... دلتنگیها ... گریه ها ... اشکها ... اشکها ... و اشکها ... تمام بدنم رو رعشه ای خاص پر میکنه و به انگشتم میرسه ... و ... تق !!! ... صدای چکشش تمام وجودم رو پر میکنه ... حسی خاص منو در بر میگیره ... حس اینکه اگه گلوله ای توی اون لعنتی بود الان همه چی تموم بود ... الان شاید شاهد خط خوردن دفتر مشق این زندگی بودم ... الان شاید خیلیا از جمله خودم راحت شده بودیم ... روزهای کسالت بار و بی مقصد ، شبهای سیاه و بی ستاره ، گریه های استیصال ، انتظارهای بیهوده ، دلهره ها ، تنهائی و بی کسی ها ، اینهمه درد ، خوابهای آشفته و بی قرار ، حسرتها ، ندامتهای اشتباهات بزرگ و هزاران مزخرف دیگه همه تمام بودند ، تمااام ... دیگر نه جستجوی آرامشی بود و نه آرزوی شانه ای برای گریستن ... نه نگاه بی تفاوتی بود و نه توجهی تصنعی ... نه به خواب رفتگان بودند و نه خوابزدگان ... همه چیز تمام بود ... تمام !!!! ...
زندگی چه راحت شروع میشه و چه راحت هم میتونه تموم شه ... به همین راحتی ... فقط با فشار یک انگشت ... و ... تق !!! ....

***

مرگ
روح نوازشگر باد
و چشمهای بینائی
که اینهمه را نمیبینند !!!

2004-08-27T00:55:00.000+04:30

همدیگه رو بغل میکنیم و هر دو با هم گریه میکنیم ، گریه گریه گریه ... مرتب توی گوشم میخونه ، غیث تو رو خدا بخشنده باش ... بخشنده باش ... ببخش ... تو رو خدا مواظب خودت باش ... گریه میکرد و هی تکرار میکرد .. ببخششون ... و من ... فقط گریه میکردم ... اینا رو گفت و رفت ، رفت و جای خالیش توی این اوضاع و احوال برام موند ... تنها تر از همیشه ... بی کس تر از همه عمرم ... تنهای تنها موندم ... رفتم خودمو یه گوشه قایم کردم و نشستم گریه کردم ... گریه کردم و گریه کردم و گریه کردم ... آره اون رفت ... یه همدرد ... یه زجر کشیده تر از من ... خواهرم ... رفت ... اون به غربت غریبانه ی خود رفت و من در غربت تلخ خودم موندم ... میون یه عالمه همزبونی که بی زبونتر از همه بیزبونها هستند ... میون یه دریا آشنای از غریبه غریبه تر ... غریبه توی شهری که از در و دیوارش خاطره میباره ... خاطراتی که چنگ میندازن و گلوم رو هی فشار میدن ... میدونم همین روزاست که خفه شم ... او رفت و من بیچاره در التهاب رفتن آن دیگری باید جان بکنم ... این یکی را تحمل نمیتونم بکنم ... رفتن این یکی دیگه برای من چیزی به جا نمیذاره ... قبل از رفتن میخوام سیر ببینمش ... میخوام تو بغلم فشارش بدم ... میخوام تو این روزای آخر یا همه وجودم حسش کنم ... میخوام بوی تنش رو با تموم وجودم بکشم توی مغزم ... خدایا میشنوی ؟؟ میفهمی ؟؟ ... دلم تنگه ، دلم گرفته ، دارم خفه میشم ... میفهمی ؟؟...میشنوی ؟؟؟... بخدا خسته شدم ... خسته شدم ... خسته شدم ... میخوام استراحت کنم ... دیگه تحمل ندارم ... بسه ... تو که تا حالا هیچی به من ندادی غیر از درد ... تو که مدتهاست منو توی حسرت یک روز بی درد گذاشتی ... حالا بیا و جبران کن ... بیا و کمی هم منو ببین ... بیا و کمی هم اینطرفو نگاه کن ... بسه خدا ... بسه ... بزار استراحت کنم ... بزار آروم بگیرم ... همون جائی که خودت میدونی ... بزار برای یه بار آروم بخوابم ... خدایا !!! ... من خسته م ... خسته ... بزار ...................................................................................

*- واسه ی تنهائی خودم دلم میسوزه ...

2004-08-26T01:35:00.000+04:30

حرفی بزن
صدایت گوشواره هایم
پنجه در گلویم فرو میبرد این بغض سیاه
این گناه من نیست اگر
به بازی عروسکهای پارچه ای در آمدم
تو بر من ببخش
میدانی ؟! از این سکوتت حزن انگیزتر
فریادیست که از روح سیلی خورده ات میشنوم
دستهای من آغشته به گونه های یاسیست
که در بهاری سبز در باغچه شعرم کاشتمش
این گناه من نیست که باغبانی خسته ام
تو بر من ببخش
دلم صدای باران میخواهد
این گناه من نیست اگر آسمان چشمهایم را نمیشناسد
تو بر من ببخش
ورق ورق سیاه میکنم امشب
دلم پرواز میخواهد
اینهمه شکنجه آیا کافی نیست ؟؟؟

این گناه من نیست اگر
نمیدانم گناهم چیست
تو بر من ببخش
تو بر من ببخش

2004-08-23T02:40:00.000+04:30

Women are the new men. They can lie, cheat, steal, or basically do anything they want and get away with it, as long as the victim is male.

*- البته بلا نسبت بعضیا

2004-08-22T00:27:00.000+04:30

وای ، وای اگر روزی
ذره ای از این آتش که در دل من است به آسمان برسد
زمین یکسر از بارانی سرخ
خاکستر خواهد شد

*- وقتی حرفاتو گوش میکردم به حال خودم و تو و همه آدمائی که مثل ما هستند میخواستم گریه بکنم
*- دیگه نمیدونم چیکار میتونم بکنم ... واقعاً خسته شدم
*- من هم به نوبه خودم به این آقاهه و اون خانومه تبریک میگم
*- شاید جلوتر چراغی روشن باشد... میدانم این شایدی بیش نیست ... اما میروم ... هیچگاه هیچ راهی را تا نصفه نرفته ام ... اینک نیز ....

2004-08-21T17:12:00.000+04:30

نه ..!!!
تو را بر نتراشیده ام از حسرتهای خویش :
پارینه تر از سنگ
تردتر از ساقه ی تازه روی یکی علف

تو را برنکشیده ام از خشم خویش:
نا توانی خرد ، از بر آمدن
گر کشیدن ، در مجمر بی تابی

تو را بر نسخته ام به وزنه ی اندوه خویش :
پر کاهی ، در کفه حرمان
کوه ، در سنجش بیهودگی

تو را برگزیده ام
رغمارغم بیداد
گفتی دوستت میدارم
و قاعده دیگر شد

کفایت مکن ای فرمان شدن
مکرر شو
مکرر شو

*-احمد شاملو

2004-08-15T20:08:00.000+04:30

چه خوش حال مرغی که قفس ندیده باشد

چه نکوتر آنکه مرغی زقفس پریده باشد

پر و بال ما شکستند و در قفس گشودند

چه رها چه بسته مرغی که پرش شکسته باشد

*- به علت اینکه از منزل یکی از دوستان دارم آپ میکنم جواب تمام آفلاینها رو نمیتونم الان بدم ... از هفته آینده دوباره در خدمت شما خواهم بود

*- سخن بسیار اما لب فرو بسته ... با که توان گفت ؟؟؟!!!

*- .........................................................................................

2004-07-06T23:40:00.001+04:30

وقتی نمیتونی حرف بزنی ... وقتی رفتی پشت نقاب شعر و اراجیف منظوم قایم شدی ... وقتی کلی حرف داری بزنی اما نمیتونی بریزیشون بیرون ، عرضه شو نداری یا نه شایدم جرئتش رو نداری ، و وقتی ده ها یا شاید هم صدها دلیل دیگه برای ننوشتن داری ... وقتی این نوشتنت جز بافتن مشتی اراجیف نیست ، اراجیفی که با بدترین و نامفهمترین زبان بیرون میریزه و هیچ سود و زیانی نداره ، وقتی نمیتونی اون چیزائی که درونت داره میجوشه رو اونجور که هستند بیان کنی ... وقتی ... وقتی ... وقتی ... چیکار میتونی بکنی جز اینکه خیال همه رو راحت کنی و بگی :

نمیدونم تا کی ؟؟؟
ولی فعلاً اینجا تعطیله
....
(ببخشید)

*- بله بهترین کار اینه که ساکت باشم و عمل کنم ... بی ادعا ... بی حرف ... بی سخن ...

2004-07-04T01:26:00.000+04:30

به آسمان که نگاه میکنم ، میپرسم
که آیا دلتنگیهایم را در این تکه های پاره پاره سیاه میبینی ؟؟
عمریست که بر مداحان خویش ، بر این شاعران زبر دست زمین
پاداشها داده ای
اینک ای پادشاه همیشگی !!!
تو را شعری خواهم سرود
با واژه هایی از طغیان ، چونان فیلسوفی مست
که در کوچه پس کوچه های تاریک
تنهائیش را فریاد میکند
اینک تو را شعری خواهم سرود
با سطرهائی همه آتش
گدازان چونان هزاران سینه ی سرگردان
در گرداگرد این نامعلوم هستی پر حدیث
اینک تو را شعری خواهم سرود
با زمزمه هائی خیس از اشکهای پرندگانی اسیر باورهای پوچ
و تو را سخنی باید ، پاسخی ، پاداشی
برای شاعری از جنس خاک طغیانگر سوزان خیس
آری ای پادشاه همیشگی !!!
تو را سخنی باید
پاسخی
پاداشی …
……………………..

2004-06-27T02:33:00.000+04:30

اين منم ، سطري خط خورده از كتابچه‌اي مفقود

2004-06-23T00:02:00.000+04:30

هشدار كاملاً جدي !!!!

خواندن مطلب امروز رو به افراد زير 18 سال و خانمها و ترك زبانهاي عزيز و مقيدين به اخلاق اسلامي و شريعت مقدس توصيه نميكنم ... كليه عواقب و مسوليت متوجه خواننده ميباشد

1- از تركه ميپرس چرا پدر مادرتو كشتي ؟؟ ...ميگه چون پس از 30سال تازه پي به رابطه كثيفشون بردم
2- يه سال ، يك ماه از محرم ميگذره اما هنوز صداي سينه زني ميومد ... تحقيق ميكنن ميبينن كه دسته تركها توي يه كوچه بن بست گير كرده
3- آقا خروسه با همسرش توي خيابون قدم ميزدن از جلوي يه مرغ فروشي رد ميشن يهو آقا خروسه رو ميكنه به خانم مرغه و ميگه .. بيين خانم !!! خوش دارم توي خونه اين ريختي بگردي
4- به تركه ميگن با نمونه جمله بساز ... ميگه : مهمترين عضو بدن ما كونمونه
5- يه روز توي يكي از شهراي شمالي زلزله مياد ... يارو نشسته بود ميزد تو سرش كه : آخه من الان زنمو از زير آوار كدوم خونه پيدا كنم .
6- به تركه ميگن يه حديث بگو ... ميگه : اده اده يده دده مده ... ميگن از كيه اين ؟؟ ميگه حضرت علي اصغر عليه السلام .
7- امام حسين با اعتراض و ناراحتي مياد پيش خدا و ميگه : آخه اين چه وضعشه ؟ ... پرسيده ميشه چي شده ؟ ...ميگه بابا يكي اومده ميگه من سيد الشهدا هستم و با هفتاد و دو نفر شهيد شدم و ... خدا ميپرسه ببينم اين يارو ايراني نيست ؟؟ ... ميگه چرا ايرانيه ... خدا ميگه ولشون كن اينا همشون { ... } هستن .. يكيشون هم اومده ميگه روح منه .
8- از يه لر ميپرسن لهجه لري چجوريه ميگه : همين فارسي رو ديدي ؟؟... برين توش ميشه لري
9- يه روز يه تركه كه كلي خلاف در رانندگي كرده بود رو پليس جلوشو ميگيره بهش ميگه چه خبره ؟؟ چراغ قرمز ، ورود ممنوع ،‌ سبقت غير مجاز ... يهو تركه رو ميكنه به افسره و ميگه چيه ؟؟... با اينا جمله بسازم ؟؟
10- يه روز مسابقه چوب بري با اره برقي برگزار ميشه ... هلنديه در عرض 15 دقيقه 16 تنه درخت رو ميبره ... آلمانيه 20 تا درخت و ژاپني 32 تا و تركه 50 تا ... تركه مقام اول رو مياره و برنده ميشه ميرن باهاش مصاحبه كنن خبرنگار ازش ميپرسه : شما وقتي اره رو روشن ميكرديد چه احساسي داشتيد ؟؟ تركه يهو تعجب ميكنه و ميگه : هههههه ؟؟ مگه اين روشن هم ميشه ؟؟
11- از تركه ميپرسن بچه كجائي ؟؟ ميگه USA … همه با تعجب نگاش ميكنن ميگه ههههه ؟؟ مگه چيه ؟؟ خوب بچه ي يونجه زارهاي سرسبز آذربايجانم ديگه ...
12- روز قيامت شده بود و همه در صحراي محشر به صف ايستاده بودن ... از بلندگوها اعلام ميشه كه همه حيوانات مجاز هستند كه مستقيم به بهشت برن ... تركه هم سرشو ميندازه پايين و بدو بدو ميره به سمت بهشت ... نگهباني كه اونجا بود يهو داد ميزنه : اهااااااي ، كجاااا ؟؟ ... تركه نگاش ميكنه و ميگه : هاااااا ؟ چيه ؟؟ حالا اينجا رسيد ما آدم شديم ؟؟
13- يه روز توي جنگل حسابي شلوغ شده بود در همين حين روباه رو ديدن كه داره فرار ميكنه ازش پرسيدن چه خبره ؟؟ گفت تو جنگل يه عده مامور ايستادن هر كي 3 تا تخم داره رو تخماشو ميكشن ... پرسيدن خوب مگه چيه ؟؟ مگه تو سه تا داري ؟؟..گفت نه بابا آخه اول ميكشن بعد ميشمرن .
14- يه روز يكي رفته بود توي يه باغ گيلاس بدزده يهو صاحب باغ سر ميرسه يارو هم از ترس از درخت ميره بالا صاحب باغ پايين درخت ايستاده بود و داد ميزد بيا پايين ... اگه بياي پايين مادرتو {...} يارو از اون بالا ميگفت : نه دروخ ميگي ... اگه بيام پايين منو ميزني
15- تركا يه تظاهران برگزار ميكنن بر عليه فارسا به علت توهينهايي كه بهشون ميشد ... دسته اول شعار ميدادن : ... تركا تاج سرن ... دسته دوم هم جواب ميداد : .. فارسا ترك خرن
16- يه روز يه تركه با كايت ميزنه به برج سفيد 10 نفر از خنده ميميرن
17- يه روز يكي يه ميخ رو برعكس گرفته بود و با چكش ميزد كه بره تو ديوار ... اونيكي ميرسه بهش و ميگه : اي بابا !! عجب خري هستيااا .. اين ميخ كه مال اون ديوار روبروييه
18- از يه تركه ميپرسن : شما فكر ميكني با اين وضعيت كنوني كه امريكا عراق رو گرفته و افغانستان رو هم داره ميگيره و اگه كره شمالي رو هم بگيره و روسيه هم تو چچن پيروز شه فكر ميكني تكليف ايران چي ميشه ؟؟... ميگه : خوي معلومه ديگه .. ايران ميره جام جهاني
19- يه روز يه تركه تو لس آنجلس داشت قدم ميزد تو خيابون يهو داريوشو ميبينه ميره جلو و ميگه سلام ... داريوش هم ميگه سلام هموطن ... تركه يهو ذوق ميكنه و ميپره هوا و ميگه ...واااااااااااااااااااااااااااااايييي ... عجب كيفيتي
20- يه روز يه تركه شير يا خط ميندازه ، شير مياد ... تركه فرار ميكنه

*- شرمنده ... جوكها همشون تو همين فاز بودن ... تازه كلي ادب رو رعايت كردم اين شد ...
*- ميدونم جوكها خيلي با مزه نبود ولي به توصيه يه دوست تصميم گرفتم كمي شهر فرنگ بازي در بيارم ... شايد كه لبخندي رو لبهاتون نشسته باشه ... حتي اگه يه نفر خنديده باشه باعث خوشحالي منه حتي اگه به قيمت شنيدن چند تا فحش باشه .
*- ببخشيد .